Wystawa fotografii Dominika Skurzaka

Wystawa fotografii Dominika Skurzaka
"Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina"
13 marca 2012 r. godz. 15.00 - zakmnięcie wystawy
Biblioteka Publiczna w Ukmergė
ul. Vytauto 30

Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina

Konkurs ten jest najstarszym i jednym z najbardziej prestiżowych konkursów wykonawczych na świecie. Odbywa się co 5 lat w Warszawie. Jest jednym z niewielu konkursów muzycznych, na którym wykonywane są utwory jednego kompozytora. Konkurs został założony przez polskiego pianistę, profesora Jerzego Żurawlewa (1887-1980) i po raz pierwszy konkurs odbył się w roku 1927 w Filharmonii Warszawskiej. Po II wojnie światowej konkurs został zorganizowany w roku 1949. Do lat 60. powstawał przy współudziale Ministerstwa Kultury i Sztuki, w latach 1960-2005 organizowany był przez Towarzystwo im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Od 1957 roku Konkurs Chopinowski należy do Światowej Federacji Międzynarodowych Konkursów Muzycznych w Genewie. Regulamin konkursu przewiduje kilkuetapową selekcję. Na każdym z etapów wykonywane są dzieła Fryderyka Chopina z odrębnych zbiorów. Oceny dokonuje jury składające się z wybitnych artystów i pedagogów.

ZDOBYWCY PIERWSZYCH NAGRÓD

1927 - Lew Oborin (ZSRR); 1932 - Alexandre Uninsky (ZSRR/Francja); 1937 - Jakow Zak (ZSRR); 1949 - Halina Czerny-Stefańska (Polska) i Bella Dawidowicz (ZSRR) ex aequo; 1955 - Adam Harasiewicz (Polska); 1960 - Maurizo Pollini (Włochy); 1965 - Martha Argerich (Argentyna); 1970 - Garrick Ohlsson (USA); 1975 - Krystian Zimerman (Polska); 1980 - Dang Thai Son (Wietnam); 1985 - Stanisław Bunin (ZSRR); 1990 - I nagrody nie przyznano, II nagroda – Kevin Kenner (USA); 1995 - I nagrody nie przyznano, II nagroda - Philippe Giusiano (Francja) i Alexei Sultanov (Rosja) ex aequo; 2000 - Yundi Lee (Chiny); 2005 - Rafał Blechacz (Polska).

Dominik Skurzak

Oficjalny fotoreporter XIV i XV Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego w roku 2000 i 2005. Fotografujący i publikujący zdjęcia od roku 1997. Od roku 1998 fotoreporter w angielskojęzycznym tygodniku The Warsaw Voice. Współpraca z agencją Reuters. Publikacje w wielu tytułach prasowych: Rzeczpospolita, Die Welt, Haaretz, Rzeczpospolita, Gazeta Wyborcza, Fakt, Chopin Piano Music Magazine (Japan). Z wykształcenia muzyk (Akademia Muzyczna im. Fryderyka Chopina w Warszawie-wydział instrumentalny). Od roku 1999 redaktor działu Kultury w tygodniku The Warsaw Voice.

Od roku 1998 wszechstronna obsługa fotograficzna dla firm i instytucji: Orlen, Siemens, PKO S.A., Bre Bank, Ernst and Young, PGNiG, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Towarzystwo im. Fryderyka Chopina, Narodowy Instytut Fryderyka Chopina, PCK, Giełda Papierów Wartościowych. Zdjęcia studyjne na zamówienie znanych artystów m.in.: okładki do płyt „Grupa MoCarta”, „Kabaret Ani Mru Mru”, „Kabaret Moralnego Niepokoju”. Od roku 2004 zdjęcia z dziedziny dziennikarstwa śledczego. Oficjalny fotoreporter The Warsaw Voice podczas uroczystości pogrzebowych Jana Pawła II w Watykanie.

W roku 2004 obsługa fotograficzna Szczytu Gospodarczego w Warszawie na zlecenie Krajowej Izby Gospodarczej. W maju 2006 obsługa fotograficzna festiwalu Mozartowskiego „La Folle Journee au Japon” w Tokio dla mediów japońskich.

Autor autorskiego albumu fotograficznego ze zdjęciami dokumentującymi XV Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina. Wersja polsko-angielska (styczeń 2006). Wersja japońsko-angielska ukazała się na rynku japońskim (lipiec 2006). Od marca do czerwca 2006 autorskie wystawy fotograficzne w Filharmonii Narodowej w Warszawie, Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku oraz Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy. Na przełomie lipca i sierpnia 2006 autorska wystawa fotograficzna w Tokio (dzielnica Ebisu). Czerwiec 2007- pełna obsługa fotograficzna XIII Międzynarodowego Konkursu im. Piotra Czajkowskiego w Moskwie dla mediów japońskich.

„Są artyści, którzy potrafią tak sfotografować kwiaty, że czuje się ich zapach. Dominik Skurzak, muzyk i fotografik, dziennikarz „The Warsaw Voice”, potrafi tak sfotografować pianistę, że słyszymy fortepian. Wirtuozerię i interpretację. Piano, forte i kantylenę. Muzyka gra w tych ujęciach, a my dajemy ponieść się jej dźwiękom przyłączając się do emocji wykonawcy”
Andrzej Jonas, Prezes Warsaw Voice S.A.