16 styczeń

Wystawa „Ambasador RP w Japonii Tadeusz Romer i żydowscy uchodźcy wojenni na Dalekim Wschodzie” w Kłajpedzie

TADEUSZ_ROMER_plakatas

Wystawa „Ambasador RP w Japonii Tadeusz Romer i żydowscy uchodźcy wojenni na Dalekim Wschodzie” w Kłajpedzie
16 stycznia – 10 lutego 2020 r., Biblioteka Publiczna w Kłajpedzie (ul. Herkaus Manto 25)
Otwarcie wystawy: 16 stycznia 2020 r. o godz. 17.00, wstęp wolny

Przygotowana z inicjatywy i na zlecenie Instytutu Polskiego w Wilnie przez dr Olgę Barbasiewicz z Instytutu Bliskiego i Dalekiego Wschodu Uniwersytetu Jagiellońskiego wystawa jest pierwszą tak wszechstronną próbą ukazania bohaterskich działań podejmowanych przez ambasadora RP w Japonii Tadeusza Romera na rzecz pomocy żydowskim uchodźcom przybywającym do japońskich portów z wizami wydanymi przez japońskiego konsula w Kownie Chiunę Sugiharę.
Tadeusz Ludwik Romer urodził się 6 grudnia 1894 r. w Antonoszu, znajdującym się w owym czasie w guberni kowieńskiej Cesarstwa Rosyjskiego. W 1937 r. został pierwszym ambasadorem RP w Japonii. Latem 1940 roku polscy Żydzi, którzy szukali ucieczki przed Holokaustem, otrzymywali od japońskiego konsula w Kownie Chiune Sugihary wizy tranzytowe umożliwiające im wjazd do Japonii. Wizy te były niezbędne do przedostania się na terytorium holenderskiego Curacao. Uchodźcy posiadali bowiem także zaświadczenie o bezwizowym pozwoleniu na wjazd na te terytoria, wystawione przez holenderskiego konsula honorowego w Kownie Jana Zwartendijka. Uchodźcy będący polskimi obywatelami zostali natychmiast otoczeni opieką konsularną polskiej ambasady. Zadaniem ambasadora Tadeusza Romera stała się pomoc w zapewnieniu wiz docelowych, gdyż osoby przybywające w kolejnych turach nie posiadały żadnych innych wiz niż te tranzytowe, wydane przez Chiune Sugiharę. Romer szacował, że do Japonii przybędzie około 500 osób, w zależności od decyzji władz sowieckich i japońskich, które mogły odmówić wpuszczenia tej grupy. Jednak już w połowie lutego liczba ta przekroczyła 700 osób, o czym polska placówka dyplomatyczna niezwłocznie informowała Londyn. Priorytetem dla polskiej dyplomacji stało się odpowiednie rozlokowanie znajdujących się na terenie Japonii uchodźców.
Dla zapewnienia uchodźcom opieki, szczególnie w przypadku braku dalszych wiz oraz środków niezbędnych do życia, ambasador Tadeusz Romer powołał „Polski Komitet Pomocy Ofiarom Wojny”, którego przewodniczącą została jego żona Zofia Romer. Komitet zebrał środki na działalność i doraźną pomoc uchodźcom wśród Polonii oraz obywateli polskich przebywających na Dalekim Wschodzie, uzyskał również wsparcie nowojorskiego Joint Distribution Committee. Komitet utworzył swoje biura w Kobe i Tokio, współpracował także z organizacjami żydowskimi w Kobe i Jokohamie. Jego przedstawiciel spotykał się w porcie w Tsurudze z przybywającymi polskimi obywatelami w celu ułatwienia formalności wizowych i skierowania ich do Kobe, gdzie gmina żydowska zapewniała im zakwaterowanie. Komitet udzielał również uchodźcom zapomóg pieniężnych. Aby oszczędzić przybyszom długiej podróży do Tokio, Ambasada RP zorganizowała w Osace tymczasowy punkt konsularny. Gdy w 1941 roku podjęto decyzję o likwidacji polskiej placówki w Japonii, Tadeusz Romer wraz z częścią personelu ambasady udał się pod koniec października do Szanghaju, gdzie kontynuował dyplomatyczne działania na rzecz uchodźców. To dzięki jego działalności i wstawiennictwu polscy obywatele byli w stanie uzyskiwać kolejne wizy do krajów docelowych, jak również korzystać z pomocy finansowej, przekazywanej często za pośrednictwem polskich poselstw, przy współpracy Rządu RP na uchodźstwie.
Tadeusz Romer wyjechał z Szanghaju latem 1942 roku, zostawiając na Dalekim Wschodzie dobrze zorganizowaną społeczność polskich Żydów, której reprezentanci zostali włączeni w nowo powstałą organizację o nazwie Zarząd Główny Związku Polaków w Chinach. Po dotarciu do Lourenço Marques (obecnie Maputo, Mozambik) nadal wspierał polskich Żydów poprzez działania dyplomatyczne. W tym samym roku Tadeusz Romer objął funkcję ambasadora Polski w ZSRR, którą sprawował do wiosny 1943 roku. W kwietniu 1943 roku został pełnomocnikiem rządu RP na Bliskim Wschodzie, aby w lipcu tego samego roku objąć stanowisko Ministra Spraw Zagranicznych w rządzie Stanisława Mikołajczyka w Londynie. Po zakończeniu wojny wyemigrował do Kanady, gdzie pracował na Uniwersytecie McGill. Od 1963 roku aż do śmierci był prezesem Polskiego Instytutu Naukowego w Kanadzie. Zmarł w Montrealu 23 marca 1978 roku. Wystawa podejmuje próbę przywrócenia pamięci o polskim dyplomacie, ale przedstawia także życie codzienne żydowskich uchodźców w Japonii oraz Chinach. Wystawie towarzyszy okolicznościowa publikacjja w trzech językach.

Organizatorzy: Instytut Polski w Wilnie, Biblioteka Publiczna w Kłajpedzie; partnerzy: Ambasada RP w Wilnie, Ambasada Japonii w Wilnie, Biblioteka Polska w Londynie, Narodowe Archiwum Cyfrowe, Instytut Bliskiego i Dalekiego Wschodu Uniwersytetu Jagiellońskiego.

30 styczeń

Niemiecki nazistowski obóz śmierci. Konzentrationslager Auschwitz

Auschwitz

Niemiecki nazistowski obóz śmierci. Konzentrationslager Auschwitz

W dniu 30 stycznia br., z okazji obchodów 75. rocznicy wyzwolenia niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, zostanie otwarta wystawa pt. „Niemiecki Nazistowski Obóz Śmierci. Konzentrationslager Auschwitz”. Wydarzenie organizuje Ambasada RP w Wilnie we współpracy z Wileńskim Państwowym Muzeum Żydowskim im. Gaona. Wystawa została przygotowana przez Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu i przetłumaczona na język litewski.
Wystawa prezentuje wszystkie najistotniejsze zagadnienia historii obozu Auschwitz, ale też genezę ruchu nazistowskiego oraz specyficzne elementy systemu terroru niemieckiego wprowadzonego w okupowanej Polsce. Wystawa powstała w oparciu o materiały źródłowe i ikonograficzne Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau i prezentowana jest na 30 planszach, na których wyjaśnione są przyczyny założenia obozu jako narzędzia terroru wobec ludności polskiej oraz polityczne tło jego funkcjonowania. Ekspozycja wyjaśnia, w jaki sposób rozwijał się system obozowy i dlaczego doszło do jego przekształcenia w ośrodek masowej zagłady Żydów.
Opisane są także warunki życia więźniów obozu, głód, niewolnicza praca, terror, system kar, czy egzekucji. Odrębne plansze podejmują tematykę losów kobiet i dzieci, zagłady Romów, czy tragedii sowieckich jeńców wojennych. Wystawa przybliża też historię ruchu oporu w KL Auschwitz, ucieczek, a także pomocy udzielanej więźniom przez mieszkańców Ziemi Oświęcimskiej.
Wystawa prezentowana była w wielu miejscach w Polsce i na świecie m.in. Chiny, Korea, USA, Rosja, Ukraina, Grecja, Niemcy, Włochy, Hiszpania.

Otwarcie wystawy odbędzie się 30 stycznia 2020 roku (czwartek) o godz. 14.00 w Centrum Tolerancji Wileńskiego Państwowego Muzeum Żydowskiego im. Gaona (Naugarduko g. 10/2, Wilno). Wstęp wolny.
Wydarzenie w języku angielskim, bez tłumaczenia na język litewski.

Wystawa czynna do 15 marca br.

W otwarciu wystawy weźmie udział Andrzej Kacorzyk, Zastępca Dyrektora Państwowego Muzeum Auschwitz-Birnekau, dyrektor Międzynarodowego Centrum Edukacji o Auschwitz i Holokauście.

Wystawę przygotowało: Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu
Organizatorzy: Ambasada RP w Wilnie, Instytut Polski w Wilnie, Wileńskie Państwowe Muzeum Żydowskie im. Gaona
Partner: Międzynarodowa Komisja Oceny Zbrodni Reżimów Nazistowskiego i Okupacji Sowieckiej na Litwie

3 luty

Kampania reklamowa „Studia w Polsce – początek twojej kariery naukowej“

Studijos Lenkijoje_jpg

Kampania reklamowa „Studia w Polsce – początek twojej kariery naukowej“

Luty to tradycyjnie miesiąc, w którym Instytut Polski w Wilnie we współpracy z Narodową Agencją Wymiany Akademickiej, NAWA, promują na Litwie możliwości studiowania w Polsce. W tym roku kampania prowadzona jest pod hasłem „Studia w Polsce – początek twojej kariery naukowej” i skupia się na promocji polskiej nauki, badaczy, uniwersytetów, instytutów naukowych i badawczych za granicą.
Celem projektu jest zaprezentowanie międzynarodowej społeczności naukowej osiągnięć polskiej nauki oraz promocja Polski jako kraju atrakcyjnego do prowadzenia badań i rozwijania kariery naukowej.

Więcej:  https://nawa.gov.pl/

14 luty

Z miłością do dworu w Polesiu: Viola Brzezińska (wokal, Polska)

paliesiaus

Koncert „Z miłością do dworu w Polesiu: Viola Brzezińska” (wokal, Polska)

14 lutego 2020 r., godz. 19.00, Dwór w Polesiu (ul. Dvaro 7, wieś w Polesiu, starostwo Mielagėnai, rej. ignaliński – Paliesiaus kaimas Mielagėnų seniūnija, Ignalinos rajonas)

Sprzedaż biletów: „Bilietai.lt”

Organizator: Dwór w Polesiu; partner: Instytut Polski w Wilnie

Viola Brzezińska urodziła się w Giżycku. Już jako 3 letnia dziewczynka dawała swoje pierwsze koncerty, śpiewając piosenki ulubionych artystów, wzbogaconych własną choreografią. Śpiewała wszędzie tam, gdzie się dało (i gdzie się nie dało) – na podwórkowej huśtawce, na szkolnych akademiach, lekcjach, na długich przerwach chorym w pobliskim szpitalu, w kościele. Brała udział w licznych, lokalnych konkursach piosenki, i zawsze z powodzeniem. Przez kilka lat uczęszczała do klasy wiolonczeli i fletu PSM I stopnia w Giżycku, oraz do sekcji PIOSENKI przy Bednarskiej w Warszawie. W III klasie licealnej pojechała na pierwszą lekcję emisji głosu do Eli Zapendowskiej, która, gdy usłyszała Violę, powiedziała „przyjedź do Warszawy, ja Ci pomogę”. Przez 3 lata prawie każdego dnia przychodziła na gratisowe lekcje do Eli. Poza muzyką istnieje w jej życiu jeszcze wiele zainteresowań. Można do nich zaliczyć kino, psychologię, języki obce, podróżowanie. Szerszej publiczności po raz pierwszy zaprezentowała się w telewizyjnym programie „Szansa na sukces”, który zwyciężyła brawurowo wykonując piosenkę z repertuaru Alicji Majewskiej pt.: „Jeszcze się tam żagiel bieli”. Jako laureatka „Szansy na sukces” wystąpiła w koncercie „Debiuty” na KFPP w Opolu w 1995 roku, gdzie otrzymała nagrodę główną im. Anny Jantar. Wraz z debiutantami festiwalu opolskiego i Edytą Geppert wyruszyła do Izraela w celu nagrania programu kolędowego dla TVP2. Program został wyemitowany w święta Bożego Narodzenia 1995 roku. W roku 1996 wzięła udział w opolskim koncercie „Premiery”, wykonując piosenkę pt. „Szarości me”, którą specjalnie dla niej napisali Jacek Cygan i Piotr Rubik. „Szarości me” przez kilka tygodni gościły na pierwszym miejscu listy przebojów „Magazynu 102” prowadzonej przez Marka Niedźwieckiego, a teledysk, który został do niej zrealizowany wielokrotnie emitowany był przez TVP. Dołączyła do grona artystów występujących w słynnym musicalu „Metro”, gdzie grała jedną z głównych ról. W „Metrze” nie tylko śpiewała, ale również musiała opanować skomplikowaną choreografię (stepowanie, taniec jazzowy, modern, klasyczny). Z teatrem BUFFO współpracowała 6 lat, występując na największych scenach, halach koncertowych, sportowych w całym kraju, a także we Francji. W międzyczasie nagrywała reklamówki dla TVP, m.in. reklamę Coca-Coli, jingle i spoty dla rozgłośni radiowych, bajki dla dzieci, występowała z Dyskoteką Pana Jacka w Polsce i na Węgrzech. W 2001 roku otrzymała I nagrodę dla najlepszej wokalistki na Festiwalu Młodych Talentów w Rawie Mazowieckiej, gdzie występowała z zespołem STAWY JANA z Łodzi. W tym samym roku otrzymała wyróżnienie na II Przeglądzie Jazzowym w Łodzi występując z zespołem TDI. W 2002 roku wygrała casting na wokalistkę znanego polskiego zespołu. Gdy dowiedziała się, że to Ich Troje, zrezygnowała ze współpracy. Nagrała kilka piosenek do soundtracków takich filmów jak „Spona”„Amok”„Towar”. Zaśpiewała na płycie „Trzeci wymiar” Roberta Jansona obok Kuby Badacha, Marka Bałaty. W roku 2000 została solistką zespołu SARUEL, z którym nagrała kilka płyt, zarówno studyjnych jak i live, koncertowała w różnych miastach Polski, a także dwukrotnie w Italii. Brała udział w spektaklu „Słowa nadziei” u boku znakomitego mima Grzegorza Misiewicza oraz aktora Krzysztofa Kolbergera. Współpracowała ponadto z zespołem 40 i 30/70. Gościnnie występowała z rodziną Pospieszalskich w koncertach kolędowych. Gościnnie zaśpiewała z popularnym brytyjskim artystą Chrisem de Burgh, ponadto z Januszem Bigdą, Krzysztofem Krawczykiem, Krzesimirem Dębskim, Piotrem Rubikiem, Mariuszem Czajką, Magdą Anioł, a także z zespołami: Full Power Spirit, Triquetrą, chórem Voce Angeli, TGD, De Mono. Wraz z kanadyjskim muzykiem, wokalistą Davidem Mc Donaldem oraz zespołem Viola i New Day odbyła trasę koncertową po Niemczech (Wuppertal, Dusseldorf, Kolonia) w ramach obchodów World Youth’s Days, a także po Polsce. Współpracowała z reżyserem i choreografem, artystą teatru Roma i Buffo – Grzegorzem Suskim. Wraz z muzykami z zespołu NEW LIFE’m, Lidką Pospieszalską, Basią Włodarską prowadzi warsztaty muzyczne, ucząc emisji głosu. W 1995 otrzymała tytuł Giżycczanki roku i w tym samym roku przez redakcję magazynu „Pani” została zaliczona do grona 100 Polek roku. W maju 2008 roku ukazała się jej pierwsza solowa płyta – „PRZYSTAŃ”. W 2008 roku ukazała się płyta „CZEKANIE” chóru Ex Nomine z gościnnym udziałem Violi, Jorgosa Skoliasa, Ewy Urygi, Patrycji Goli, Mietka Szcześniaka. W tym samym roku ukazał się przewodnik „Polska według kobiet” wydany przez grupę wydawniczą PWN-Cartablanca, w którym Viola opisała swoje ulubione miejsca w kraju. W 2010 r. wraz ze znakomitym gitarzystą Sławomirem Kosińskim wydała płytę „WŚRÓD NOCNEJ CISZY”. W 2012 r. wydała drugą swoją solową płytę „A2”, która wielokrotnie była wybierana płytą tygodnia w różnych rozgłośniach radiowych w Polsce. W 2014 r. ukazała się płyta dedykowana dzieciom – „OPOWIEŚCI Z MĄDREJ KSIĘGI”. W 2015 roku wydała swój piąty solowy album pt. „CLASSICAL” z najsłynniejszymi utworami muzyki klasycznej. W tym samym roku Viola po raz kolejny podjęła współpracę z Robertem Jansonem. Owocem tej współpracy jest utwór „Róża”, który znalazł się na płycie „Przygotuj się na miłość”. W lutym 2016 roku, we Włoszech ukazała się płyta „PACE A VOI” wydana przez włoską aktorkę Claudię Koll, z gościnnym udziałem Violi. W grudniu 2016 roku wzięła udział w projekcie Caritas – „Rodzina Rodzinie”, nagrywając „Kolędę syryjskich i polskich rodzin”, która emitowana była wielokrotnie w niemal wszystkich stacjach radiowych i telewizyjnych w Polsce. W lipcu 2017 r. była jedną z gwiazd trasy koncertowej „Lata z Radiem”, a piosenka „Przystań” z jej pierwszego solowego albumu znalazła się na płycie „Lato z Radiem 2017”.

Program koncertu:
Viola Brzezińska, Robert Janson – Lukewarm Heart
Edward Heyman, Victor Young – When I Fall In Love
John Lennon, Paul McCartney – All You Need Is Love
Shania Twain, Robert Lange – From This Moment On
Viola Brzezińska, Paulina Pytlarz, Michał Maliszewski – Drugie Skrzydło
Viola Brzezińska, Igor Kwiatkowski – Motyl
Per Gessle, Mats Persson – Listen To Your Heart
Bryan Adams, Robert Lange – Please Forgive Me
Albert Hammond, Carole Bayer Sager – When I Need You
Jacek Cygan, Lidia Pospieszalska – Widzieć Więcej
Barry Gibb, Robin Gibb – Woman In Love
Linda Thompson, David Foster – I Have Nothing
James Horner, Will Jennings – My Heart Will Go On

20 luty

Prezentacja książki „Moje pamiętniki” Marii księżny Ogińskiej

MO_pristatymas

Prezentacja książki „Moje pamiętniki” Marii księżny Ogińskiej
20 lutego 2020 r. o godz. 17.00 w Muzeum Sztuki Żmudzkiej w Płungianach (ul. Parko 3A, Płungiany)

Udział w prezentacji książki wezmą: autor wydania dr hab. Ryszard Nowicki (Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy), dr Agnieszka Łuczak (Pełnomocnik Dyrektora ds. Zbiorów Specjalnych i Muzeów oraz Działalności Naukowej i Wydawniczej Biblioteki Raczyńskich w Poznaniu), Paweł Krupka (kierownik Instytutu Polskiego w Wilnie).

Wydane pamiętniki Marii ze Skórzewskich księżnej Ogińskiej (1857-1945) stanowią wy­jątkową wartość, a oryginalne rękopisy autorki pochodzą ze zbiorów specjalnych Biblioteki Raczyńskich. Te unikatowe materiały nie były dotąd analizowane przez badaczy. Dotyczą głównie wydarzeń z drugiej połowy XIX w. Autorka pochodziła ze znanej wielkopolskiej rodziny hra­biowskiej Skórzewskich, linii czerniejewskiej, herbu Drogosław i w rodzinnym majątku w Czerniejewie, niedaleko Gniezna, gdzie spędziła swoje najmłodsze lata i młodość. Rodzina Skórzewskich kultywowała w trud­nym okresie zaborów wartości patriotyczne. W 1876 r. wyszła za mąż za Michała księcia Ogińskiego (1849-1902), herbu Oginiec. Poślubiła wnuka podskarbiego wiel­kiego litewskiego Michała Kleofasa księcia Ogińskiego, autora znanego poloneza Pożegnanie Ojczyzny. Wkrótce po ślubie młoda para przeniosła się na Żmudź. Przez kilka lat mieszkali w Retowie, a następnie w wybudowanym przez siebie pałacu w Płungianach (teren guberni kowieńskiej). Nowoczesny ziemianin Michał Ogiński, prowadził aktywną działalność społecz­ną i gospodarczą.

Pamiętniki należą do nielicznych wspomnień ukazujących życie codzienne Polaków na Żmudzi w okresie zaborów. Zawierają szereg cennych informacji o pracy organicznej, pielęgnowaniu tradycji patriotycznych, legalnym przeciwstawianiu się uciskowi ze strony zaborcy rosyjskiego. Mąż autorki Michał Ogiński wspólnie z bratem Bohdanem organizowali w swoich dobrach cykliczne wystawy rolniczo-przemysłowe. Uczestniczyli w nich ziemianie z trzech zaborów. Wystawy przyczyniły się do podniesienia kultury rolnej oraz przemysłu nie tylko na Żmudzi. Organizowane były na koszt Ogińskich, o czym wspomina księżna w pamiętnikach. Wzbudziły one zainteresowanie także zaborcy rosyjskiego. Brał w nich udział m.in. Piotr Stołypin, który w 1906 r. został premierem i przeprowadził reformę rolną w Rosji. Maria Ogińska w Płungianach założyła Kółko Rolnicze, wzorowane na wielkopolskich, którego była prezesem.

Maria księżna Ogińska odnotowała także swoje spostrzeżenia z pobytów we Francji, Rosji, Niemczech, Austrii, Włoszech czy na Węgrzech. Czyta się je z rosnącym zainteresowaniem. Znała osobiście panujących w Rosji i Niemczech, papieża Leona XIII, przedstawi­cieli polskiej i zagranicznej arystokracji, wpływowych polityków, ludzi kultury, nauki i sztuki.

Autorka wspomnień należy do osób niemalże całkowicie zapomnianych. Jej życie i działalność stanowi wyzwanie dla badaczy. Ogłoszone drukiem przez Bibliotekę Raczyńskich Moje pamiętniki Marii Ogińskiej po raz pierwszy dają możliwość poznania księżnej. Winny przyczynić się do prowadzenia międzynarodowych dociekań, zwłaszcza z naukowcami z Litwy. Rozważania powinny doprowadzić do powstania monografii poświęconej Marii Ogińskiej.

Organizatorzy: Muzeum Sztuki Żmudzkiej w Płungianach i Biblioteka Raczyńskich w Poznaniu; partner: Instytut Polski w Wilnie

22 luty

Spotkania z polską książką na Targach Książki 2020 w Wilnie

cover-sowa-2

Spotkania z polską książką na Targach Książki 2020 w Wilnie
22 lutego, Centrum wystawowe Litexpo (al. Laisvės 5, Wilno) 

Godz. 11.00, sala 5.3 – dyskusja „Plakaty Stasysa Eidrigevičiusa Litwie i światu“

Udział biorą:  Stasys Eidrigevičius (litewsko-polski malarz, plakacista, grafik), Juozas Galkus (litewski grafik, plakacista), Mariusz Knorowski (kurator Muzeum Plakatu w Wilanowie). Spotkanie prowadzi dr Jūratė Čerškutė (badaczka literatury, krytyk literacki).

Stasys Eidrigevičius –  to światowej sławy artysta urodzony na Litwie, który od 1980 roku mieszka i tworzy w Warszawie. Artysta działa na różnych polach sztuki: projektuje plakaty, ilustruje książki, maluje obrazy, tworzy scenografię, fotografuje. Jest laureatem wielu międzynarodowych konkursów w różnych dziedzinach sztuki.
Pretekstem do rozmowy o sztuce plakaciarskiej Stasysa Eidrigevičiusa było wydanie przez wydawnictwo „Apostrofa” kalendarza ściennego z reprodukcjami znanych na całym świecie plakatów  tego  artysty. Wiele plakatów znajduje się dziś w ważnych muzeach świata, prawie wszystkie plakaty autora ma w swoich zbiorach Muzeum Plakatu w Wilanowie (Polska). Ogromną kolekcję autor podarował  Litewskiemu Muzeum Narodowemu. Wiele plakatów jest poświęconych utworom literackim, przedstawieniom teatralnym,  festiwalom muzycznym, znanym twórcom. Prawie przez  dekadę plakat autorstwa Stasysa zapraszał czytelników na Warszawskie Targi Książki.
Spotkanie w języku litewskim i polskim z tłumaczeniem symultanicznym.

Organizatorzy: Wydawnictwo „Apostrofa”, Centrum Sztuki im. Stasysa Eidrigevičiusa, Instytut Polski w Wilnie. 

Godz. 14.00, Zakątek literacki (Rašytojų kampas) – prezentacja książki Birutė Jonuškaitė „Czas i Losy. Spotkania z litewskimi i polskimi twórcami kultury“ 

Udział biorą: Birutė Jonuškaitė (autorka książki), Irena Balčiūnienė (tłumaczka literatury angielskiej), Carmen Caro Dugo (tłumaczka literatury hiszpańskiej), Marcin Łapczyński ( b. dyrektor Instytutu Polskiego w Wilnie). Spotkanie prowadzi Donatas Puslys (publicysta, dziennikarz).

Birutė Jonuškaitė – to jedna z najbardziej znanych współczesnych pisarek litewskich. Jest autorką siedmiu zbiorów opowiadań, sześciu powieści, licznych esejów i szkiców literackich oraz zbioru wierszy pisanych w języku litewskim i polskim. Zarówno jej biografia, jak i twórczość są silnie naznaczone związkami z Polską.
Książka stanowi zbiór wywiadów ze znanymi litewskimi i polskimi ludźmi kultury, twórcami, wybitnymi osobistościami. W  rozmowach wybrzmiewają autentyczne  głosy ludzi różnych pokoleń o odmiennych  twórczych i życiowych doświadczeniach,   ujawnia  się ich stosunek do siebie samych i do otaczającego ich świata. Bohaterowie książki analizują sens życia każdego z nich,  mówią o przeznaczeniu  i przemijaniu…
Spotkanie w języku litewskim.

Organizatorzy: Wydawnictwo „Homo liber”, Instytut Polski w Wilnie. 

Godz. 15.00, sala 5.3 – prezentacja twórczości Iwony Chmielewskiej i działalności Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN „Żydowskie dziedzictwo w książkach obrazkowych: Królestwo Króla Maciusia (według Janusza Korczaka)”

Udział biorą: Iwona Chmielewska (autorka książek obrazkowych),  Anna Czerwińska (Muzeum Historii Żydów Polskich). Spotkanie prowadzi Sigutė Chlebinskaitė (graficzka, ilustratorka).

Iwona Chmielewska – ceniona na całym świecie ilustratorka i pisarka dla dzieci i dorosłych, twórczyni obsypywanych nagrodami autorskich książek obrazkowych, wydawanych m.in. w Korei Południowej, Chinach, Japonii, na Tajwanie, w Meksyku i w Niemczech. Jej książka „Oczy” zdobyła pierwszą nagrodę Bologna Ragazzi Award na targach książki dla dzieci w Bolonii. W tej chwili jest nominowana  do prestiżowej nagrody im.  Hansa Christiana Andersena (Hans Christian Andersen Award), często nazywanej „Małym Noblem”!
Anna Czerwińska – historyczka sztuki, przedstawicielka Muzeum POLIN, kuratorka wystawy czasowej dla dużych i małych dorosłych pt. „W Polsce króla Maciusia. 100-lecie odzyskania niepodległości”. Jest autorką programów edukacyjnych, publikacji, scenariuszy szkoleń i kursów. Wprowadza do muzeum nowe rozwiązania wspierające najmłodszych gości w ich wędrówce przez tysiąc lat historii Żydów polskich.
Spotkanie w języku polskim i litewskim z symultanicznym tłumaczeniem.

Organizatorzy:  Instytut Polski w Wilnie, Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN, wydawnictwo „Wolno“, Knygų šalis.

Uwaga!
20 lutego, godz. 15.00 i 22 lutego, godz. 17.30 w sali nr 4. Iwona Chmielewska spotka się z czytelnikami i  podpisze swoje książki.
Organizatorzy:  Instytut Polski w Wilnie, wydawnictwo „Wolno“, Knygų šalis. 

Godz. 18.00, sala 5.2, prezentacja litewskiej edycji książki Tadeusza Konwickiego „Kronika wypadków miłosnych”

Udział biorą: Maria Konwicka (pisarka, aktorka, córka autora książki), Mindaugas Kvietkauskas (minister kultury RL), Darius Kuolys (badacz historii kultury, działacz społeczny). Spotkanie prowadzi: Donatas Puslys (publicysta, dziennikarz).

Tadeusz Konwicki, urodził się w Nowej Wilejce  pod Wilnem – jedna z najważniejszych postaci polskiej kultury powojennej, wybitny pisarz, a zarazem wybitny reżyser filmowy. Autor m.in. powieści „Kompleks polski”, „Mała apokalipsa”. Był reżyserem  filmów m.in. „Ostatni dzień lata”, „Salto”, „Dolina Issy”, „Lawa”.
„Kronika wypadków miłosnych” – to część historii Wilna. Powieść urodzonego i wychowanego w Wilnie pisarza – to powieść o pierwszym, młodzieńczym uczuciu, umiejscowiona latem 1939 roku. Nostalgiczna, choć niepozbawiona pikanterii i humoru, powieść stanowi powrót wielkiego pisarza do krainy jego młodości i jest zarazem społeczno-obyczajowym portretem końca pewnej epoki.
Spotkanie w języku litewskim i polskim z tłumaczeniem.

Organizatorzy: Wydawnictwo „Odilė“, Instytut Polski w Wilnie.

Uwaga!
20 lutego o godz. 18.30 w Literackiej sali filmowej (Knygos kino salė) projekcja filmu „Kronika wypadków miłosnych” (reż. Andrzej Wajda, 1985 r., 114 min)
Film przedstawi dr Teresa Dalecka (Uniwersytet Wileński.
Film w języku polskim z litewskimi napisami.

Organizatorzy:  Instytut Polski w Wilnie, Instytut Kultury Litewskiej.

20-23 lutego, sala nr 4., Studio twórcze „I ty możesz stworzyć książkę”
Wystawa książek Iwony Chmielewskiej „Królestwo Króla Maciusia”
Organizatorzy: Instytut Polski w Wilnie, wydawnictwo „Wolno”, „Knygų šalis“.

Wstęp na wydarzenia wolny, obowiązują jedynie bilety na teren Wileńskich Targów Książki

26 luty

Początki sowietologii: Instytut Naukowo-Badawczy Europy Wschodniej w Wilnie

Seminarium-naukowe

Konferencja naukowa „Początki sowietologii: Instytut Naukowo-Badawczy Europy Wschodniej w Wilnie (1930-1939), idee – ludzie – dziedzictwo” z okazji 90-lecia powołania

26 lutego 2020 r., o godz. 13.00 w Ambasadzie Rzeczypospolitej Polskiej (ul. šv. Jono 3, Wilno)
27 lutego 2020 r., o godz. 9.00 w Bibliotece Litewskiej Akademii Nauk im. Wróblewskich (ul. Žygimantų 1, Wilno)

Konferencja objęta patronatem Prezesa Rady Ministrów Republiki Litewskiej Sauliusa Skvernelisa i Prezesa Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej Mateusza Morawieckiego

Instytut Naukowo-Badawczy Europy Wschodniej działał w latach 1930-1939 przy Uniwersytecie Stefana Batorego. Posiadał  autonomię i samorządność. Przy instytucie działała Szkoła Nauk Politycznych o statusie prywatnej uczelni wyższej. Instytut mieścił się w gmachu Biblioteki Wróblewskich w Wilnie.

Wydział Nauk Politycznych i Dyplomacji Uniwersytetu Witolda Wielkiego, Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego, Instytut Wielkiego Księstwa Litewskiego, Biblioteka Litewskiej Akademii Nauk im. Wróblewskich, Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej i Instytut Polski w Wilnie zapraszają na międzynarodową konferencję naukową „Początki sowietologii: Instytut Naukowo – Badawczy Europy Wschodniej w Wilnie (1930 – 1939), idee – ludzie –   dziedzictwo (z okazji 90-lecia powołania)”. Udział w konferencji wezmą wybitni naukowcy z Polski i Litwy: Tadeusz Bujnicki (Uniwersytet Jagielloński), Adam Eberhardt (Ośrodek Studiów Wschodnich w Warszawie), Marek Kornat (Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk), Šarūnas Liekis (Uniwersytet Witolda Wielkiego w Kownie), Danuta Malicka (Uniwersytet Wrocławski), Jan Malicki (Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego), Rimantas Miknys (Instytut Historii Litwy), Tomas Venclova (poeta publicysta, tłumacz)  i Leszek Zasztowt (Uniwersytet Warszawski).
Obrady rozpoczną się 26 lutego, o godz. 13.00, w Ambasadzie Rzeczpospolitej Polskiej Referat inauguracyjny pt. „Polska wobec Sowietów w latach 1918 – 1939” wygłosi wybitny polski historyk i politolog prof. Wojciech Materski (Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk). Nastąpi debata pt. „Początki sowietologii, jej rozwój, stan obecny i perspektywy” w językach polskim i litewskich z tłumaczeniem symultanicznym.

Wstęp wolny pod warunkiem uprzedniej rejestracji. Rejestracja jest otwarta do 20 lutego. Na adres elektroniczny tomasz.blaszczak@vdu.lt należy podać imię, nazwisko i instytucję delegującą; przy wstępie do ambasady prośba o przedstawienie dowodu tożsamości – wstęp na teren placówki bez ważnego dokumentu jest niemożliwy. Uwaga: liczba miejsc ograniczona.

27 lutego obrady konferencji zostaną przeniesione w symboliczne miejsce – do Biblioteki Litewskiej Akademii Nauk im. Wróblewskich (ul. Žygimantų 1), gdzie w okresie międzywojennym mieścił się Instytut Naukowo-Badawczy Europy Wschodniej i Szkoła Nauk Politycznych. Początek obrad – godz. 9.00. Wstęp wolny.

Obrady w językach polskim i litewskim, bez tłumaczenia ustnego. Uczestnikom konferencji zostaną udostępnione tłumaczenia referatów w formie wydruków.

Organizatorzy: Wydział Nauk Politycznych i Dyplomacji Uniwersytetu Witolda Wielkiego, Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego, Instytut Wielkiego Księstwa Litewskiego, Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej, Instytut Polski w Wilnie, Biblioteka Litewskiej Akademii Nauk im. Wróblewskich
Wsparcie finansowe konferencji: Orlen Lietuva

3 marzec

Koncert pianisty Karola Radziwonowicza

Chopin-210

Koncert pianisty Karola Radziwonowicza (Polska) w ramach obchodów 210. rocznicy urodzin Fryderyka Chopina
3 marca 2020 r. godz. 19.00, White Piano Hall (ul. Kėdainių 8, Vilnius)

Karol Radziwonowicz jest wszechstronnym pianistą wykształconym w Polsce i USA. Naukę gry na fortepianie rozpoczął w Warszawie u ojca Henryka Radziwonowicza, a kontynuował u Aleksandry Sosnowskiej i Barbary Muszyńskiej. Następnie, jako stypendysta fundacji Fulbright’a, doskonalił swe umiejętności w Indiana University School of Music w Bloomington, USA – pod kierunkiem wybitnego pianisty-pedagoga Georgy Sebok’a.
Radziwonowicz od wielu lat prowadzi ożywioną działalność artystyczną koncertując ze znanymi orkiestrami symfonicznymi oraz dając recitale solowe w Polsce i zagranicą. Wymieńmy kilka występów, do których artysta przywiązuje szczególną wagę — wykonanie Błękitnej Rapsodii G. Gerschwina w dużej sali Concertgebouw w Amsterdamie (maj 2006) — inauguracja sezonu koncertowego Societe des Concerts de Friburgh w Szwajcarii wykonaniem Koncertu b-moll P. Czajkowskiego (październik 2005) — Koncert F. Chopina w Festspielehause w Salzburgu (maj 2003) — Koncert W.A. Mozarta w Berlińskiej Filharmonii (październik 2003) — Fantazja Polska I.J. Paderewskiego w Carnegie Hall, w Nowym Jorku 4 listopada 2001 r. Radziwonowicz bierze udział w międzynarodowych festiwalach muzycznych: Paryż, Moskwa, Warszawa, Duszniki Zdrój, Quebeck, Praha, San Francisco, Berlin Salzburg, Tokio , Mediolan, Pecara, a jego podróże artystyczne prowadzą przez wszystkie kontynenty.
Pianista zajmuje się również działalnością pedagogiczną prowadząc klasy mistrzowskie, zapraszany przez uczelnie w Tokio, San Francisco, Hawanie, San Jose czy Lubljanie; a w Polsce w Krakowie i Wrocławiu. Z przyjemnością również przyjmuje role jurora w rozmaitych konkursach pianistycznych w kraju i zagranicą — np. XV Międzynarodowy Pianistyczny Konkurs im. Fryderyka Chopina 2005 w Warszawie (juror pierwszego eliminacyjnego etapu).
Jako jedyny pianista na świecie, Karol Radziwonowicz nagrał wszystkie fortepianowe dzieła Ignacego Jana Paderewskiego (nagroda francuskich krytyków Diapazon), a także wszystkie utwory Fryderyka Chopina na fortepian z orkiestrą w wersji kameralnej, z kwintetem smyczkowym „I Solisti di Varsavia” pod dyrekcją Tomasza Radziwonowicza (nominacja do nagrody Fryderyk, 1998).
Jego rozległy repertuar obejmuje nie tylko klasykę europejskiej literatury fortepianowej ale również dzieła rzadziej wykonywane: Szymanowskiego, Prokofiewa, Skriabina, Bartoka czy Gershwin’a.
Wstęp za zaproszeniami.

Organizatorzy:
Instytut Polski w Wilnie
Ambasada Rzeczypospolitej w Wilnie

6 marzec

Seanse filmu Agnieszki Holland „Obywatel Jones“ w Wilnie i Poniewieżu

Mr JONES fot Robert Palka

Seanse filmu Agnieszki Holland „Obywatel Jones“ w Wilnie i Poniewieżu
2019, Polska, Wielka Brytania, Ukraina, Thriller, historyczny, 119 min. Film w języku angielskim z polskimi i litewskimi napisami.

Młody dziennikarz Gareth Jones zyskał sławę pisząc artykuł o spotkaniu z Hitlerem, zaraz po jego dojściu do władzy w 1933 roku. Teraz ambitny reportażysta przymierza się opisu gwałtownej modernizacji ZSRR. Jedzie do Moskwy, aby przeprowadzić wywiad ze Stalinem. Na miejscu poznaje dziennikarkę Adę Brooks, dzięki której odkrywa, że prawda o stalinowskim reżimie jest tłumiona przez sowieckich cenzorów. Jones udaje się w samotną podróż przez Ukrainę i staje się świadkiem tragedii Hołodomoru. Po powrocie do Londynu publikuje artykuł ukazujący horror, którego doświadczył. Publikacja jest wyciszana, a jej autentyczność podważana przez zachodnich dziennikarzy, pozostających pod wpływem Kremla. Pomimo śmiertelnych pogróżek, Gareth nie ustaje w walce o prawdę.

6 marca, 16:30 kino Pasaka
Film przedstawi dziennikarz, działacz kultury Rytis Zemkauskas. Przegląd filmu odbędzie się w ramach międzynarodowej konferencji  „Niegojące się rany przeszłości: konsekwencje i sposoby przezwyciężenia”, organizowanej w dn. 5-6 marca w Pałacu Wielkich Książąt Litewskich przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych RL we współpracy z Centrum Badań Rozwoju Demokracji im. A. Sacharova Uniwersytetu Witolda Wielkiego w Kownie oraz Instytutem Psychologii Uniwersytetu Wileńskiego i innymi partnerami. Organizatorem przeglądu jest IP w Wilnie.
Seans zamknięty. Dla uczestników konferencji.
Rejestracja uczestników konferencji: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSdJEECYHx0hfHtBLbnn_M3F4J7xUeDvcJE-bWfN473–la30w/viewform

6 marca, 18:30 kino Pasaka
W programie międzynarodowego festiwalu filmów kobiecych „Šeršėliafam“.
Więcej informacji i bilety: https://bilietai.kinopasaka.lt/websales/show/541605/

6 marca, 21:30 kino Garsas, Poniewież
W programie XVI międzynarodowego festiwalu filmowego „Kino europejskie i w dzień, i w nocy“ XVI.

Więcej informacji i bilety: https://www.garsas.lt/filmas/ekdn-2020-ponas-dzounsas/

13 marzec

Odwołane wydarzenia publiczne IP

korona

W ramach środków bezpieczeństwa, podjętych z powodu zagrożenia epidemiologicznego, Instytut Polski w Wilnie odwołuje wszystkie wydarzenia publiczne, zaplanowane do końca kwietnia br. Biblioteka Instytutu Polskiego będzie nieczynna do odwołania.