26 wrzesień

Międzynarodowa wystawa „Chrzest Litwy. Obraz Wojciecha Gersona“

CHRZEST_LITWY_GERSON_WARSZAWA_GALERIA_PORCZYNSKICH_fot_mazas

Międzynarodowa wystawa „Chrzest Litwy. Obraz Wojciecha Gersona“
26 września – 10 grudnia 2017 r., Muzeum Narodowe Pałac Wielkich Książąt Litewskich (Plac Katedralny 4, Wilno)
Otwarcie wystawy: 26 września o godz. 18.00

Jest to wystawa jednego imponującego i wartościowego eksponatu. Tym eksponatem jest obraz Chrzest Litwy (1889) autorstwa słynnego polskiego twórcy – przedstawiciela polskiego akademizmu i realizmu Wojciecha Gersona (1831–1901), namalowany z okazji 500 rocznicy chrztu Litwy. Dzieło wyróżnia się monumentalnymi wymiarami (prawie 4 x 7 m), rzadkim monochromatycznym malarstwem, kompleksowością kompozycji, bogactwem namalowanych scen i postaci, symbolicznymi akcentami ikonograficznymi, wątkami historycznymi i ich interpretacją. Przez 100 lat obraz był uznany za zaginiony, dlatego nie jest on szeroko znany i dostatecznie zbadany. Zatem wystawa odbywająca się w Pałacu Wielkich Książąt Litewskich w Wilnie jest świetną okazją do prezentacji tego dzieła sztuki. Po raz ostatni obraz był eksponowany w 1890 roku na wystawie malarstwa w Los Angeles (USA). Przed kilkoma laty obraz został odnaleziony i wrócił do Polski, obecnie znajduje się w stałej ekspozycji Muzeum Kolekcji im. Jana Pawła II w Warszawie (Polska). W związku z tym na oficjalnej wystawie w Wilnie odrestaurowany obraz jest pokazywany po raz pierwszy po ponad 120 latach przerwy. Obraz W. Gersona Chrzest Litwy jest jedną z najważniejszych historycznych wizualizacji artystycznych chrystianizacji Litwy i jej europeizacji. W centrum kompozycji jest Chrystus Ukrzyżowany, zaś przy nim stojący z podniesionymi rękami chrzciciel Litwy Jagiełło. Dookoła władcy zebrani są magnaci, szlachta polska i litewska, duchowieństwo, w oddali – Litwini przyjmujący chrzest. Dla W. Gersona najważniejszym źródłem do tematu przedstawionego na tym obrazie były Roczniki Jana Długosza.  Celem wystawy organizowanej z okazji 630 rocznicy chrztu Litwy jest przypomnienie jednego z najważniejszych wydarzeń w historii kraju – chrztu Litwy w obrządku katolickim w 1387 r., po którym Litwa stała narodem do Boga należącym i została włączona w krąg zachodniej cywilizacji łacińskiej. To miało wpływ na europejski kontekst rozwoju kulturowego Litwy. Na skutek tej decyzji dzisiaj w naszym kraju mamy wyraźnie widoczne znaki żywej wiary oraz ślady europejskiej tradycji artystycznej, kulturowej, politycznej: dziedzictwo gotyckie, renesansowe, barokowe, zabytki sakralnego malarstwa artystycznego, idee demokratyczne, pojęcie praw człowieka, idee wolnościowe oraz inne wartości wolnego świata.
Wstęp na otwarcie wystawy za zaproszeniami.

Organizatorzy: Muzeum Narodowe – Pałac Wielkich Książąt Litewskich, Muzeum Kolekcji im. Jana Pawła II w Warszawie; partnerzy: Ambasada Republiki Litewskiej w Rzeczypospolitej Polskiej, Instytut Polski w Wilnie

Patronat nad wystawą objęli:
Przewodniczący Sejmu Republiki Litewskiej prof. dr Viktoras Pranckietis
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Marek Kuchciński
Prezes Rady Ministrów Republiki Litewskiej Saulius Skvernelis
Arcybiskup metropolita wileński dr Gintaras Grušas
Arcybiskup metropolita warszawski kardynał dr. Kazimierz Nycz

3 październik

Wystawa współczesnego polskiego plakatu teatralnego ze zbiorów Międzynarodowego Biennale Plakatu Teatralnego w Rzeszowie

Klaipeda

Wystawa współczesnego polskiego plakatu teatralnego ze zbiorów Międzynarodowego Biennale Plakatu Teatralnego w Rzeszowie
3-30 października, Biblioteka Publiczna im. I. Simonaitytė w Kłajpedzie (ul. H. Manto 25)

Na wystawie zostaną zaprezentowane polskie plakaty z lat 2006-2016. Jest to okres, w którym kończą swoją działalność artystyczną wybitne osobowości słynnej na całym świecie tzw. polskiej szkoły plakatu – Franciszek Starowiejski, Mieczysław Górowski, Andrzej Klimowski, Jan Lenica. Niektórzy z nich już nie żyją. Powoli przechodzą do historii ustępując miejsca średniemu i młodemu pokoleniu plakacistów, którzy wychowali się w tej niezwykle sprzyjającej polskiemu plakatowi atmosferze. Urok i wielką popularność polska szkoła plakatu zawdzięczała między innymi temu, że polski plakat w czasach wielkiej uniformizacji związanej z doskonaleniem na świecie fotografii, zaskakiwał nową estetyką, swobodą i dowcipem. Plakaty te były wykonane ręcznie, różnorodne, indywidualne i rozpoznawalne na tle całej przeciętnej światowej. Były ważnym elementem komunikacji społecznej. Najlepsze plakaty z tamtego okresu to właśnie plakaty teatralne i filmowe.

Organizatorzy: Instytut Polski w Wilnie, Teatr im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie, Biblioteka Publiczna im. I.  Simonaitytė w Kłajpedzie

3 październik

Wystawa „Papież wolności” w Kłajpedzie

Papiez

Wystawa „Papież wolności”
3-30 października, przy Bibliotece Publicznej im. I. Simonaitytė w Kłajpedzie (ul. H. Manto 25)

Ekspozycja prezentuje Karola Wojtyłę, jako wielkiego męża stanu, któremu Polska i kraje Europy Środkowej zawdzięczają odzyskanie swojej suwerenności. Jej celem jest także podkreślenie decydującej roli jaką odegrała Polska w procesach wolnościowych końca XX w. To właśnie w Polsce, w 1979 r., na ówczesnym Placu Zwycięstwa w Warszawie – zostały wypowiedziane pamiętne słowa Jana Pawła II, wzywające do „odnowy tej ziemi”. Zapowiadały one zmiany, które wkrótce miały nastąpić. Powstanie ruchu społecznego ,,Solidarność”, wybory w 1989 r., odzyskanie niezależności przez kraje Europy Środkowej i wreszcie obalenie muru berlińskiego. W Kłajpedzie wystawa kończy swoją podróż po Litwie. Dotąd była prezentowana w Wilnie, Poniewieżu, Kownie, Połądze i Taurogach.

Organizatorzy: Centrum Myśli Jana Pawła II, Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Wilnie, Instytut Polski w Wilnie, Biblioteka Publiczna im. I.  Simonaitytė w Kłajpedzie

24 październik

Wystawa „Konstytucja 3 Maja – pierwsza w Europie nowoczesna konstytucja przyjęta w sposób demokratyczny”

image[1]

Wystawa  „Konstytucja 3 Maja – pierwsza w Europie nowoczesna konstytucja przyjęta w sposób demokratyczny”
Otwarcie wystawy 24 października, godz. 16.00., Państwowe Litewskie Archiwum Historyczne (ul. Mindaugo 8, Wilno)

Wystawa planszowa, przygotowana przez Archiwum Główne Akt Dawnych w związku z otrzymaniem przez Konstytucję 3 Maja Znaku Dziedzictwa Europejskiego, pokazuje szeroki kontekst powstawania Konstytucji, omawia zmiany wprowadzone w ustroju Rzeczypospolitej Obojga Narodów i jej skutki dla ówczesnej sytuacji Polski i Europy.
Konstytucja 3 maja, właśc. Ustawa Rządowa  – uchwalona przez Sejm Czteroletni 3 maja 1791 roku – regulowała ustrój prawny Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Powszechnie przyjmuje się, że Konstytucja 3 maja była pierwszą w Europie i drugą na świecie (po konstytucji amerykańskiej z 1787 r.) nowoczesną, spisaną konstytucją. Autorami Konstytucji byli król Stanisław August Poniatowski, Ignacy Potocki i Hugo Kołłątaj. Twórcy Konstytucji 3 Maja określili ją jako „ostatnią wolę i testament gasnącej Ojczyzny”. Konstytucja zmieniła ustrój państwa na monarchię dziedziczną, ograniczyła znacząco demokrację szlachecką, wprowadziła polityczne zrównanie mieszczan i szlachty oraz stawiała chłopów pod ochroną państwa. Konstytucja formalnie zniosła liberum veto. W tym samym czasie przetłumaczono Konstytucję na język litewski. Wystawa czynna do końca listopada.

Organizatorzy: Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych – AGAD, Państwowe Litewskie Archiwum Historyczne, Instytut Polski w Wilnie

15 listopad

Wystawa „Ludwik Zamenhof – twórca esperanto” w Kownie

Zamenhof

Wystawa „Ludwik Zamenhof – twórca esperanto” w Kownie
15 listopada – 6 stycznia, Ratusz Kowieński (pl. Rotušės 15, Kowno)
Otwarcie wystawy: 15 listopada o godz. 17.00

Instytut Polski w Wilnie wraz z Litewskim Związkiem Esperantystów prezentuje wystawę przygotowaną z okazji 100. rocznicy śmierci Ludwika Zamenhofa, twórcy języka esperanto. Rok 2017 został ogłoszony przez UNESCO rokiem Ludwika Zamenhofa. W roku 2014 polskie Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego wpisało język esperanto na krajową listę niematerialnego dziedzictwa kultury. Życie twórcy esperanto silnie związane było z Litwą. Prezentowana przez Instytut Polski w Wilnie wystawa, przygotowana na zlecenie Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP, prezentuje sylwetkę Ludwika Zamenhofa, jego rodzinę, życie, narodziny najsłynniejszego sztucznego  języka oraz jego wciąż rosnącą popularność. Ukazuje także przykłady światowej literatury w tym języku i przedstawia zasłużonych esperantystów. Zachęca także do nauki tego języka.

Organizatorzy: Instytut Polski w Wilnie, Litewska Narodowa Komisja UNESCO, Litewski Związek Esperantystów, Ratusz Kowieński

17 listopad

Wystawa „Pszczoły”

pszczoly

Wystawa „Pszczoły”
17 listopada – 5 stycznia, Muzeum Zoologiczne im. T. Ivanauskasa, (Laisvės al. 106, Kowno)
Otwarcie: 17 września 2017 r. o godz. 17.00 

Wystawa prezentuje unikatowe eksponaty bartnicze z kolekcji prof. Krzysztofa Hejke, zilustrowane cyklem wielkoformatowych fotografii autorstwa profesora, pt. „Ostatni bartnicy Europy, których spotkałem”. Wystawa w niezwykle interesujący i przejmujący sposób opowiada o najstarszej formie pszczelarstwa – bartnictwie, polegającym na chowie pszczół w barciach, czyli w wydrążonych pniach drzew. Ekspozycja składa się z wielkoformatowych zdjęć autorstwa Krzysztofa Hejke oraz autentycznych narzędzi bartniczych.  Ideą projektu „Ostatni bartnicy Europy, których spotkałem” jest ocalenie pamięci o ostatnich tradycyjnych bartnikach, ale także promowanie dokonań młodych adeptów sztuki bartniczej czerpiących od nich wzorce i inspiracje, reaktywujących tak zwane neobartnictwo oraz, tak modne ostatnio, pszczelarstwo miejskie. Prof. Krzysztof Hejke to ceniony polski fotograf, operator, wydawca. Jest wykładowcą Łódzkiej Szkoły Filmowej, podróżnikiem, dokumentalistą wypraw wysokogórskich. Swoje prace prezentował na ponad 140 wystawach indywidualnych w kraju i za granicą. Przez ostatnie kilkanaście lat przemierzał Europę Środkowo-Wschodnią rejestrując ostatnich bartników zamieszkujących Polskę, Litwę, Białoruś oraz Ukrainę.
Z myślą o najmłodszych odbiorcach, ekspozycji towarzyszą plansze edukacyjne przygotowane na podstawie książki Piotra Sochy „Pszczoły”. Litewskiego przekładu książku dokonał tłumacz Kazys Uscila a wydało wydawnictwo „Debesų ganyklos”.  Książka, oprócz pięknych rysunków znanego polskiego ilustratora Piotra Sochy, zawiera mnóstwo interesujących informacji, które pozwalają zagłębić się w fascynujący i tajemniczy świat  pszczół. Zdobyła ona mnóstwo nagród i została doceniona nie tylko przez polskich odbiorców, m.in. w październiku tego roku otrzymała najbardziej prestiżową nagrodę niemieckiego rynku wydawniczego „Deutscher Jugendliteraturpreis”.

Organizatorzy: Instytut Polski w Wilnie, Polskie Bractwo Bartnicze, Wydawanictwo „Debesų ganyklos”, Muzeum im. T. Ivanauskasa
Patronat honorowy: Ministerstwo Środowiska Republiki Litewskiej

14 grudzień

Uroczyste zakończenie Roku Ludwika Zamenhofa na Litwie

??????????????????????????????????????????????????

Uroczyste zakończenie Roku Ludwika Zamenhofa na Litwie

14 grudnia, o godz. 13.00, Muzeum Regionalne w Wiejsiejach (ul. Vytauto g. 47, Wiejsieje (Veisiejai) 

Instytut Polski w Wilnie wspólnie z Litewskim Związkiem Esperantystów uroczyście podsumują obchody Roku Ludwika Zamenhofa na Litwie. W Muzeum Regionalnym w Wiejsiejach, miasteczku w którym Zamenhof rozpoczynał praktykę lekarską, odbędzie się wykład na temat jego życia i twórczości oraz warsztaty „Spotkanie z Esperanto”. Uroczystość zakończy złożenie kwiatów pod tablicą pamiątkową i pomnikiem L. Zamenhofa. W ramach zainicjowanych przez Instytut Polski w Wilnie obchodów Roku Zamenhofa na Litwie odbyły się już 3 prezentacje wystawy „Ludwik Zamenhof – twórca esperanto” – w Wilnie oraz Kownie, a także warsztaty z esperanto dla dzieci i dorosłych. Wystawę można oglądać do 6 stycznia 2018 r. w Ratuszu Miejskim w Kownie (pl. Rotušes 15).

LUDWIK ŁAZARZ ZAMENHOF urodził się 15 grudnia 1859 roku w Białymstoku. Słynny twórca języka esperanto był związany również z Litwą. W 1885 r. rozpoczął praktykę lekarską w Wiejsiejach (lit. Veisiejai). Tu też zebrał materiał do wydania podręcznika do nauki stworzonego przez siebie  języka. Zamenhofowi udało się opublikować swój podręcznik dopiero w roku 1887, dzięki znajomości ze swoją przyszłą żoną, Klarą Silbernik pochodzącą z Kowna, której ojciec, Aleksander, sfinansował książkę Zamenhofa. Rok 2017 został ogłoszony przez UNESCO rokiem Ludwika Zamenhofa. W roku 2014 polskie Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego wpisało język esperanto na krajową listę niematerialnego dziedzictwa kultury.

Wstęp wolny na wszystkie wydarzenia. 

Organizatorzy: Instytut Polski w Wilnie, Litewski Związek Esperantystów, Muzeum Regionalne w Wiejsiejach

28 grudzień

Wystawa „Oskar Hansen. Otwarta Forma”

Hansen

Wystawa „Oskar Hansen. Otwarta Forma”

28 12 2017   – 25 02 2018,  Narodowa Galeria Sztuki  (al. Konstitucijos 22, Wilno)

W ramach litewskiego programu obchodów 100. rocznicy odzyskania przez Polskę Niepodległości, serdecznie napraszamy na wystawę „Oskar Hansen. Otwarta Forma”. Wystawa przedstawia dorobek twórczy Oskara Hansena, jednego z najsłynniejszych polskich architektów. Hansen, choć urodził się w Norwegii, swoją młodość spędził w Wilnie. Zasłynął przede wszystkim jako twórca teorii otwartej formy, która stała się osią jego architektonicznej, artystycznej i pedagogicznej działalności. Teoria Formy Otwartej, ogłoszona przez Oskara Hansena (1922-2005) podczas Międzynarodowego Kongresu Architektury Nowoczesnej CIAM w Otterlo w 1959 roku, zakładała otwarcie architektury na współtworzenie jej przez jej użytkowników. Przeciwstawiając się strukturom, które definiowali jako Formę Zamkniętą – do końca zaprojektowanym, nie pozostawiającym żadnego marginesu dla kreatywności ich użytkowników i stanowiących raczej pomnik wystawiony ich twórcom niż komfortową przestrzeń do życia – Hansenowie proponowali radykalną zmianę sposobu myślenia o roli architekta. Miała ona polegać przede wszystkim na tworzeniu „tła dla zdarzeń”, passe-partout dla codziennego życia. Architektura miała za zadanie eksponować ludzi i bogactwo ich codziennej aktywności w przestrzeni. Skupiona na procesie, wydobywaniu podmiotowości i tworzeniu ram dla indywidualnej ekspresji, stawała się narzędziem, które mogło być używane i przekształcane przez jej użytkowników, i które łatwo dostosowywało się do ich zmiennych potrzeb. Koncepcję Formy Otwartej Oskar Hansen rozwijał w projektach różnej skali: od projektów wystawienniczych, tymczasowych pawilonów i osiedli mieszkaniowych. Współautorką wielu z tych projektów, w szczególności zrealizowanych osiedli mieszkaniowych była jego żona, Zofia. Razem opracowali również Linearny System Ciągły – projekt liniowych miast rozciągających się przez całe terytorium Polski. Wystawa eksponowana w Narodowej Galerii Sztuki w Wilnie przygotowana przez Soledad Gutiérrez, Aleksandrę Kędziorek i Łukasza Rondudę eksponowana była już w Museu d’Art Contemporani de Barcelona MACBA (2014 r.),  Museu de Arte Contemporânea de Serralves w Porto (2015 r.), Szkole Architektury Uniwersytetu Yale  (2016 r.) oraz Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie (2017 r.). Kurator: Aleksandra Kędziorek. Projekt wystawy: Centrala (Małgorzata Kuciewicz, Simone De Iacobis). Współorganizator wystawy: Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Wystawa zorganizowana we współpracy z Instytutem Polskim w Wilnie oraz Instytutem Adama Mickiewicza. Projekt jest częścią wieloletniego programu „Niepodległa” 2017-2021, finansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP. Jest organizowany w ramach obchodów 100. rocznicy odzyskania przez Polskę Niepodległości.

17 styczeń

Wystawa „O. Maksymilian Maria Kolbe. 1894-1941”

Kolbe

Wystawa „O. Maksymilian Maria Kolbe. 1894-1941”
17 stycznia – 11 lutego, Kościół Bernardyński w Wilnie (ul. Maironio 10)

Wystawa Instytutu Polskiego oraz Instytutu Pamięci Narodowej została przygotowana w oparciu o zasoby ikonograficzne Archiwum OO. Franciszkanów w Niepokalanowie przy współpracy Stowarzyszenia „Rycerstwo Niepokalanej” Archidiecezji Białostockiej. Opowiada ona o tragicznej historii ojca Rajmunda Kolbe (Maksymiliana Marii Kolbe) – franciszkanina, misjonarza, założyciela „Rycerstwa Niepokalanej” oraz budowniczego klasztoru franciszkańskiego w Niepokalanowie. W czasie okupacji niemieckiej działalność klasztoru została zawieszona. Po wielokrotnym aresztowaniu, 28 maja 1941 Kolbe trafił ostatecznie do niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego Auschwitz. W obozie dobrowolnie wybrał męczeńską śmierć głodową w zamian za skazanego współwięźnia Franciszka Gajowniczka. 10 października 1982 roku na placu świętego Piotra w Watykanie Maksymilian Maria Kolbe został ogłoszony przez Papieża Jana Pawła II świętym.

Organizatorzy: Instytut Polski w Wilnie, Oddziałowe Biuro Edukacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej w Białymstoku, Kościół Bernardyński w Wilnie

25 luty

Wystawa „Bronisław Piłsudski (1866–1918) – etnograf i muzealnik”

Bronek-Varnasa-maly

Wystawa „Bronisław Piłsudski (1866–1918) – etnograf i muzealnik”
Do 25 lutego 2018 r., Muzeum Pałacu Radziwiłłów (ul. Vilniaus 24, Wilno)

W 2016 roku przypadła 150. rocznica urodzin Bronisława Piłsudskiego, z tej okazji Muzeum Tatrzańskie im. dra Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem przygotowało czasową wystawę poświęconą sylwetce tego niezwykłego człowieka – zesłańca, wybitnego naukowca, badacza i muzealnika. Jej obecna, wileńska edycja, to inicjatywa Instytutu Polskiego w Wilnie oraz efekt współpracy, Litewskiego Muzeum Sztuki oraz Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem. Projekt organizowany jest w ramach obchodów 100-lecia odzyskania przez Polskę Niepodległości.

Bronisław Piłsudski urodził się 2 listopada 1866 roku we dworze w Zułowie, w powiecie święciańskim na Litwie. W 1877 roku rodzina Piłsudskich przeniosła się do Wilna. Za udział w spisku mającym na celu zamach na cara Aleksandra III Bronisław Piłsudski skazany został przez władze rosyjskie w 1887 roku na karę śmierci, zamienioną później na 15 lat katorgi. Przebywając na zesłaniu na Sachalinie – wyspie na Oceanie Spokojnym zwanej Wyspą katorżników – zainteresował się kulturą rdzennej ludności. Jako naukowiec samouk badał życie, język, obyczaje, kulturę duchową i tradycje ginących plemion – Ajnów, Niwchów (Gilaków) i Oroków. Dzięki jego pracy można było stworzyć podstawę ważnych badań etnologicznych i językowych. Po powrocie z zesłania do Polski, przebywając z przerwami w Zakopanem (w latach 1906–1914), zaangażował się w prowadzenie badań nad folklorem Podtatrza. W tym celu w 1911 roku powołał Sekcję Ludoznawczą przy Towarzystwie Tatrzańskim. Wniósł również wkład w rozwój Muzeum Tatrzańskiego im. Dra Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem. Juliusz Zborowski, wieloletni dyrektor tej placówki, widział w Bronisławie Piłsudskim pierwszego na Podhalu nowoczesnego etnografa, wybitnego muzealnika i pioniera badań etnograficznych prowadzonych na Podhalu i dla Podhala. Dorobek naukowy Bronisława Piłsudskiego cenią naukowcy na całym świecie, organizowane były międzynarodowe sesje naukowe poświęcone jego dokonaniom. Od 1998 roku wydawana jest edycja Dzieł zebranych Bronisława Piłsudskiego pod redakcją naukową profesora Alfreda Franciszka Majewicza. Na Sachalinie w Rosji i na Hokkaido w Japonii stanęły upamiętniające go pomniki, a w gmachu Biblioteki Naukowej Polskiej Akademii Umiejętności i Polskiej Akademii Nauk w Krakowie wisi poświęcona mu tablica. Ma również symboliczną mogiłę na Starym Cmentarzu w Zakopanem. Jego grób znajduje się na cmentarzu Montmorency pod Paryżem. Mimo wielkich zasług dla światowej nauki Bronisław Piłsudski znany jest niewielkiemu gronu specjalistów i pasjonatów. W Polsce nazwisko Piłsudski kojarzy się najczęściej z jego młodszym bratem Józefem, pierwszym Marszałkiem Polski.

Organizatorzy: Muzeum Tatrzańskie im. Dra Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem, Litewskie Muzeum Sztuki, Instytut Polski w Wilnie
Partnerzy: Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku, Muzeum Miejskie w Żorach, Biblioteka Polskiej Akademii Umiejętności i Polskiej Akademii Nauk w Krakowie, Telewizja Polska, Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Wilnie, Ambasada Japonii na Litwie
Partnerzy medialni: radio „Znad Wilii“, portale: „ZW.lt“, „Wilnoteka.lt“, dziennik „Kurier Wileński“