7 luty

Premiera filmu „Fuga” na Festiwalu filmów kobiecych „Šeršėliafam”

Fuga

Premiera filmu „Fuga” na Festiwalu filmów kobiecych „Šeršėliafam”
7-10 lutego w Wilnie i Kownie

Dzięki współpracy Instytutu Polskiego w Wilnie oraz Festiwalu, 7 lutego w Wilnie odbędzie się premiera filmu „Fuga” Agnieszki Smoczyńskiej, reżyserki cieszącej się coraz większym uznaniem w Polsce i poza jej granicami. Smoczyńska widzom na Litwie znana jest z prezentowanego na festiwalu „Kino pavasaris“ filmu „Córki dancingu“. Najnowsza praca reżyserki – „Fuga“ – to polsko-czesko-szwedzka koprodukcja, thriller psychologiczny oparty na prawdziwej historii Film opowiada historię Alicji, która straciła pamięć i zagubiła więzi rodzinne. Film odważnie mówi o tematach będących społecznym tabu, zmuszających kobietę do bezwarunkowego i bezkrytycznego podporządkowania się narzuconym przez społeczeństwo normom i rolom. Film zdobył już dziesięć nagród na festiwalach filmowych w Polsce, w tym nagrodę za najlepszy debiut reżyserski lub drugi film na Festiwalu Filmowym w Gdyni. „Fuga” znalazła się też wśród siedmiu tytułów z całego świata prezentowanych w sekcji Semaine de la Critique Festiwalu Filmowego w Cannes 2018, w której udział biorą debiuty lub drugie filmy danego reżysera. Litewska premiera filmu „Fuga” będzie miała miejsce 7 lutego w kinie  „Pasaka“ w Wilnie. Widzowie będą mogli obejrzeć film na następujących seansach:

  • 7 lutego, godz. 20.30 kino Pasaka
  • 9 lutego, godz. 19.00 kino Pasaka
  • 10 lutego, godz. 18.30 kino Pasaka
  • 10 lutego, godz. 14.00 kino Romuva, Kowno

Więcej informacji oraz bilety: http://www.kinopasaka.lt/lt/filmai/fuga oraz już wkrótce: https://www.kcromuva.lt/repertuaras. Filmy festiwalowe będzie można także obejrzeć  w internecie na platformie kina domowego „ŽMONĖS Cinema“.

21 marzec

Polskie premiery na festiwalu KINO PAVASARIS

playing hard 1

Polskie premiery na festiwalu KINO PAVASARIS
21 marca – 4 kwietnia, Wilno, Kowno

W programie tegorocznej edycji Międzynarodowego Festiwalu Filmowego „Kino pavasaris”, na widzów tradycyjnie już czeka wiele polskich akcentów. Dzięki współpracy Instytutu Polskiego w Wilnie z Festiwalem, widzowie będą mieli możliwość obejrzeć najnowsze i najbardziej warte uwagi pełnometrażowe filmy polskich twórców, wśród nich „Eter” w reżyserii Krzysztofa Zanussiego, „Zabawa zabawa“ Kingi Dębskiej, „Atak paniki“ Pawła Maślony i innych. W programie Festiwalu nie zabraknie również koprodukcji  - widzowie obejrzą animowany film „Jeszcze dzień życia“ Raúla De La Fuente i Damiana Nenowa o słynnym polskim reportażyście Ryszardzie Kapuścińskim, „Rzekę“, Emira Baigazinira, i in. oraz polskich filmów krótkometrażowych – „Bliscy“, reż. Zofia Kowalewska i „Drżenia” Dawida Bodzaka. Udział w Festiwalu potwierdzili twórcy Krzysztof Zanussi, Kinga Dębska i  Paweł Maślona. Dokładna lista gości i program Festiwalu: www.kinopavasaris.lt.

Organizatorzy: „Kino pavasaris”, Instytut Polski w Wilnie

26 marzec

Litewska premiera filmu „Miłość i Miłosierdzie”

_MG_9606

Litewska premiera filmu „Miłość i Miłosierdzie”
26 marca, godz. 18.30, „Multikino” (ul. Ozo 18, centrum handlowe „Ozas” w Wilnie)

Fabularyzowany dokument  „Miłość i Miłosierdzie” (Polska, 2019, 95 min.) w reżyserii Michała Kondrata przybliża historię siostry Faustyny Kowalskiej – polskiej zakonnicy, mistyczki i wizjonerki uznanej za świętą przez papieża Jana Pawła II i ogłoszonej w styczniu 2019 r. przez Konfederację Kobiet RP Polką Stulecia. Film pokazuje nieznane do tej pory fakty i historie osób, które miały wpływ na rozprzestrzenienie się niezwykłego kultu Bożego Miłosierdzia. Spokojne i przepełnione wiarą życie siostry Faustyny Kowalskiej zmienia się pewnego dnia nieodwracalnie. Oczom zakonnicy ukazuje się bowiem Jezus Chrystus, który zleca jej misję głoszenia prawdy o Jego Miłosierdziu i przygotowania świata na jego ostateczne przyjście. Zadanie to wydaje się niemożliwe do zrealizowania, ale siostra Faustyna zrobi wszystko, aby je wypełnić. Na światło dzienne wychodzą kolejne dowody na to, że zakonnica naprawdę widywała Jezusa. Po przeprowadzeniu badań naukowych, okazuje się, że podobizna Chrystusa widoczna na obrazie namalowanym według jej wskazówek jest identyczna z rysami twarzy i sylwetką uwiecznionymi na całunie turyńskim. Działalność polskiej zakonnicy daje początek kultowi Bożego Miłosierdzia, który czczony jest przez setki milionów osób na wszystkich kontynentach świata. Niezwykłe spotkanie siostry Faustyny i Jezusa zostało potwierdzone przez wielu papieży, w tym Jana Pawła II, który 30 kwietnia 2000 roku oficjalnie uznał ją za świętą i ustanowił święto Bożego Miłosierdzia, którego w wizjach siostry Faustyny domagał się sam Jezus. W roli głównej zobaczymy Kamilę Kamińską – nagrodzoną za najlepszy debiut aktorski na festiwalu filmowym w Gdyni. W filmie „Miłość i Miłosierdzie” wystąpili również: Macieja Małysa, który zagrał u boku Johna Voighta w głośnym filmie „Jan Paweł II” oraz Janusz Chabior znany szerokiej widowni chociażby z produkcji „Wołyń”. Reżyserem jest Michał Kondrat – twórca m.in.  produkcji „Dwie Korony” poświęconej historii o. Maksymiliana Kolbe.
Film po polsku z napisami litewskimi. Wstęp za zaproszeniami, które odebrać można w Instytucie Polskim w Wilnie. Liczba miejsc ograniczona.

Organizatorzy: Instytut Polski w Wilnie, Multikino, Kondrat-Media
Partnerzy medialni:  radio „Znad Wilii” portale: „Bernardinai.lt”, „ZW.lt”, „Wilnoteka.lt”, „L24.lt”, dziennik „Kurier Wileński”

9 kwiecień

Premiera filmu „Fotografowie. Bolesława i Edmund Zdanowscy” w Wilnie

zdanowscy-fb

Premiera filmu „Fotografowie. Bolesława i Edmund Zdanowscy” w Wilnie
9 kwietnia, godz. 18.00, Sala Kinowa Centrum Sztuki Współczesnej (ul. Vokiečių 2, Wilno)

Film dokumentalny Andrzeja Ciecierskiego (Polska, 53 min., 2019) opowiada o wileńskich fotografach Bolesławie (z domu Tallat-Kelpšaitė) i Edmundzie Zdanowskich – przedstawicielach tzw. wileńskiej szkoły fotografii, wychowankach słynnego fotografa Jana Bułhaka i kontynuatorach stworzonej przez niego estetyki fotografiki. Od 1930 roku, kiedy zaczęli pracować razem w jednym studiu fotograficznym, na początku należącym do Uniwersytetu Wileńskiego, a po jakimś czasie własnym, zawsze tworzyli razem. Po zakończeniu II wojny światowej w ramach repatriacji przenieśli się do Gdyni, gdzie zostali twórcami Liceum Fotografiki w Gdyni i jej pierwszymi nauczycielami. Zdjęcia małżeństwa Zdanowskich przechowywane są w kolekcjach wielu muzeów w Polsce i na Litwie. Ich dorobek artystyczny jest cennym materiałem etnograficznym, historycznym i dokumentacyjnym upływu minionych lat. W litewskiej premierze wezmą udział twórcy filmu, w tym reżyser Andrzej Ciecierski.
Film w języku polskim z napisami  litewskimi. Wstęp wolny.

Organizatorzy: Instytut Polski w Wilnie,  partnerzy: TVP3 Gdańsk, Centrum Sztuki Współczesnej w Wilnie

10 kwiecień

Projekcja filmu dokumentalnego o Stanisławie Filibercie Fleury pt. „Mistrz scen rodzajowych“ w Muzeum Fotografii w Szawlach

Untitled design

Projekcja filmu dokumentalnego o Stanisławie Filibercie Fleury pt. „Mistrz scen rodzajowych“ w Muzeum Fotografii w Szawlach
10 kwietnia, godz. 17.00, Muzeum Fotografii, (ul. Vilniaus 140, Szawle)

Polski dokument w reżyserii Andrzeja Ciecierskiego pt. „Mistrz scen rodzajowych“ (42 min., 2018) jest pierwszą filmową próbą ukazania życia i dorobku Stanisława Filiberta Fleury (1858-1915), prekursora sztuki fotograficznej, jednego z najwybitniejszych wileńskich fotografów przełomu XIX i XX w. Jego najlepsze fotografie powstały nie w studiu, w którym portrety rodzinne zamawiał wówczas każdy szanujący się wilnianin, lecz podczas wędrówek po mieście i jego okolicach. Właśnie miasto, jego ulice i sceny codziennego miejskiego życia najbardziej interesowały artystę. Unikalne fotografie Fleury przenoszą nas w czasie i pozwalają lepiej poznać ówczesne Wilno.  W filmie, który był realizowany zarówno w Polsce jak i na Litwie, o swoim wybitnym pradziadku opowiada, m.in. Aleksandra Fleury-Kręgielska. Równie ciekawe są spostrzeżenia historyka fotografii, dyplomaty Dainiusa Junevičiusa. Film przedstawi reżyser Andrzej Ciecierski.
Film w języku polskim z napisami  litewskimi. Wstęp wolny.

Organizatorzy: Instytut Polski w Wilnie, Muzeum Fotografii w Szawlach; partner: TVP3 Gdańsk

10 kwiecień

Pokazy filmu dokumentalnego „Milczące pokolenie” i spotkania z reżyserem Pawłem Domańskim

plakat 4

Pokazy filmu dokumentalnego „Milczące pokolenie” i spotkania z reżyserem Pawłem Domańskim

  • 10 kwietnia, pokaz dla stacjonujących w Szawlach żołnierzy z PKW „ORLIK”;
  • 11 kwietnia – pokaz w Solecznikach dla uczniów i nauczycieli;
  • 12 kwietnia – pokaz w Niemenczynie dla uczniów i nauczycieli.

„Milczące Pokolenie” jest filmem pokazującym skąd bierze się w młodych ludziach potrzeba patriotyzmu i jego okazywania, jest też próbą odpowiedzi na pytania: Jak głęboką wyrwę w rodzinie może spowodować milczenie? Jak czuje się syn, bądź córka dopiero po wielu latach dowiadujący się o przeszłości swoich rodziców? Jakie emocje targają rodzicem, który przez ponad pół wieku nosił w sobie historię, której nie mógł opowiedzieć nikomu – zwłaszcza najbliższym, bo bał się o ich życie?
W filmie „Milczące Pokolenie” poznajemy mjr Danutę Szyksznian-Ossowską – łączniczkę Okręgu Wileńskiego AK. W 1944 została schwytana przez NKGB i trafiła najpierw do więzienia na Łukiszkach w Wilnie, gdzie była torturowana, później spędziła rok w łagrze. Wyniszczona pracą w obozie i torturami, jako 19-letnia dziewczyna trafiła po wojnie na ziemie odzyskane. Przez lata nie mogła znaleźć pracy, była inwigilowana i zastraszana przez bezpiekę. Znaczna część zdjęć do filmu powstawała w Wilnie w Muzeum Okupacji i Walk o Wolność, w dawnym budynku siedziby Gestapo, NKWD i KGB. Film przedstawi Paweł Domański, reżyser.
Spotkania i film w języku polskim. Wszystkie pokazy zamknięte.

Organizatorzy: Instytut Polski w Wilnie, Ambasada RP w Wilnie, Studio Filmowe MAVision Szczecin

13 kwiecień

Projekcje dokumentalnego filmu animowanego „Jeszcze dzień życia” w Kłajpedzie

another day of life 1

Projekcje dokumentalnego filmu animowanego „Jeszcze dzień życia” (reż. Raúl de la Fuente, Damian Nenow, Polska , Hiszpania, Belgia, Niemcy, Węgrzy, 86 min., 2018na Międzynarodowym Festiwalu Animacji i gier komputerowych BLON w Kłajpedzie
13 kwietnia, godz. 17.00 i 14 kwietnia, godz. 15.00, Kultūros fabrikas (ul. Bangų 5A, Kłajpeda)

Film oparty jest na książce Ryszarda Kapuścińskiego. To historia reportera szukającego prawdy o wojnie, oraz o jego śmiertelnie niebezpiecznej podróży przez Angolę. Akcja rozgrywa się w 1975 roku w tym szarpanym wojną kraju. Podczas wyprawy Kapuściński zdaje sobie sprawę, że jest świadkiem wydarzeń, których znaczenie będzie wymagać wyjścia poza rolę obserwatora.
Film z napisami w jęz. litewskim i angielskim. Biliety: https://tickets.paysera.com/lt-LT/event/blon-dar-viena-gyvenimo-diena-another-day-of-life]

Organizatorzy: festiwal BLON, Instytut Polski w Wilnie

14 maj

ŚWIĘTUJMY RAZEM 100-LECIE PRZYZNANIA POLKOM I LITWINKOM PRAW WYBORCZYCH!

Podwojnie_FB

ŚWIĘTUJMY RAZEM 100-LECIE PRZYZNANIA POLKOM I LITWINKOM PRAW WYBORCZYCH!
Otwarcie wystawy „Podwójnie wolne. Prawa polityczne kobiet 1918.”
14 maja, godz. 17.30, dziedziniec im. M. K. Sarbiewskiego Uniwersytetu Wileńskiego (Universiteto g. 3, Vilnius) 

„Podwójnie wolne” – to słowa jednej z sufrażystek, komentującej ukazanie się dekretu z 28 listopada 1918 roku. Fraza ta najtrafniej opisuje doświadczenie Polek, ale także Litwinek: wolnych dzięki odzyskaniu niepodległości i wolnych w prawach obywatelskich. Historie niezwykłych polskich i litewskich kobiet walczących o niepodległość swoich państw oraz o przyznanie praw politycznych będzie można poznać w Wilnie na plenerowej wystawie „Podwójnie wolne. Prawa polityczne kobiet 1918”, przygotowanej przez Instytut Pileckiego w Warszawie, Ambasadę RP, Instytut Polski w Wilnie oraz Uniwersytet Wileński. Dzięki współpracy z prof. Virginiją Jurėnienė z Uniwersytetu Wileńskiego wystawa została uzupełniona o postacie litewskich sufrażystek, które wywalczyły prawa polityczne nieco wcześniej, niż Polki. Wystawa będzie czynna w dn. 14 maja – 17 czerwca w godzinach pracy Uniwersytetu Wileńskiego.

Po otwarciu wystawy, o godz. 18.30 w kinie „Pasaka” odbędzie się Premiera filmu Marty Dzido i Piotra Śliwowskiego „Siłaczki” (2018, 70 min. Polska) z udziałem twórców
14 maja, godz. 18.30, kino „Pasaka“ (ul. Šv. Ignoto g. 4, Wilno) 

„Ludźmi jesteśmy i ludzkich praw żądamy!”, przekonywała Kazimiera Bujwidowa, orędowniczka zniesienia zakazu wstępu kobiet na uniwersytety. „Odważmy się być wolnymi!”, zachęcała Maria Dulębianka, pierwsza kandydatka na posła do sejmu, w czasie kiedy kobiety nie miały jeszcze praw wyborczych. „Chcemy całego życia!”, krzyczała Zofia Nałkowska, żądając równości nie tylko pod względem politycznym, ale także obyczajowym. Walczyły o prawa w kraju, którego nie było wówczas na mapie. Mówiono im: „Teraz nie pora na walkę o prawa kobiet!” Bojownice, patriotki, aktywistki, żołnierki, sufrażystki – to o nich opowiada fabularyzowany dokument „Siłaczki”.
Film prezentowany będzie w jęz. polskim z litewskimi napisami. Wstęp wolny, ale z powodu ograniczonej ilości miejsc obowiązuje rejestracja:
vilnius.sekretoriatas@instytutpolski.org

Organizatorzy: Instytut Pileckiego w Warszawie, Ambasada RP w Wilnie, Instytut Polski w Wilnie, Uniwersytet Wileński, Wydział Komunikacji Uniwersytetu Wileńskiego, Centrum Gender Studies Uniwersytetu Wielskiego, kino „Pasaka”

20 maj

Projekcje filmu „Pilecki“

Internet

Projekcje filmu „Pilecki“
20 maja o godz. 17.00, centrum filmowe „Skalvija“ (ul. A. Goštauto 2, Wilno)
21 maja o godz. 18.00, Centrum Kultury Samorządu Rejonu Solecznickiego (ul. Vilniaus 48, Soleczniki)

13 maja mija kolejna rocznica urodzin rotmistrza Witolda Pileckiego (1901-1948), oficera rezerwy Wojska Polskiego, współzałożyciela Tajnej Armii Polskiej, dobrowolnego więźnia KL Auschwitz, oficera Komendy Głównej Armii Krajowej, więźnia politycznego okresu stalinowskiego oraz ofiary mordu sądowego Polski Ludowej. Z tej okazji Instytut Polski w Wilnie organizuje pokazy filmu „Pilecki” (80 min., 2015, Polska). Fabularyzowany dokument w reżyserii Mirosława Krzyszkowskiego przedstawia historię rotmistrza Witolda Pileckiego od czasów jego młodości, poprzez działania w czasie II wojny światowej, aż do uwięzienia i śmierci w maju 1948 roku.
Witold Pilecki – rotmistrz kawalerii Wojska Polskiego, uczestnik wojny z bolszewikami w l. 1919-1920. Mieszkał m. in. w Wilnie, gdzie studiował na Uniwersytecie Stefana Batorego. W czasie II wojny światowej przyszło mu walczyć z dwoma wrogami swojej ojczyzny – Niemcami i ZSRR. Nawet po porażce w nierównej walce Pilecki nie poddał się i wstąpił do organizacji podziemnych, prowadzony obowiązkiem walki o wolność ojczyzny. Kierując się tym wewnętrznym głosem przymusu postanowił dowiedzieć się, co się dzieje za ogrodzeniem niemieckiego obozu w Oświęcimiu i z własnej woli dał się pojmać i być osadzonym w Oświęcimiu. Jego raporty z obozu były pierwszymi i tak niewiarygodnymi, że ani Rząd Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie, ani sojusznicy w Londynie nie mogli uwierzyć w prawdziwość tych okropieństw. W. Pilecki będąc w Oświęcimiu planował nawet zorganizować masowe powstanie. Ostatecznie z grupą przyjaciół zorganizował ucieczkę na skalę filmów hollywoodzkich: w strojach esesmanów skradli samochód komendanta obozu Rudolfa Hössa i w taki sposób wydostali się na wolność. Mimo, iż pod koniec wojny przedostał się do Londynu, gdzie mógł bezpiecznie pozostać i pracować będąc wysoce cenionym przez wywiad brytyjski, W. Pilecki postanowił wrócić do ojczyzny i pod przybranym nazwiskiem zbierać dane o planach ZSRR dotyczących sowietyzacji Polski. Nawet świadom tego, iż niedługo może być ujęty, postanowił zostać. W marcu 1948 r. został fałszywie oskarżony i skazany na karę śmierci. Jego ostatnie słowa łatwo da się zgadnąć: „Żyj wiecznie niepodległa Polsko!”. W czasach komunistycznych w Polsce o Pileckim nie wolno było mówić, przemilczano również jego bohaterskie czyny w stosunku do Niemiec. Zrehabilitowany dopiero w 1990 r., a w 2006 r. prezydent Polski Lech Kaczyński przyznał Witoldowi Pileckiemu pośmiertnie Order Orła Białego. Obecnie jest jednym z największych polskich bohaterów i na jego cześć ustawiane są liczne pomniki. W 2013 roku minister obrony narodowej Tomasz Siemoniak mianował pośmiertnie rotmistrza Witolda Pileckiego na stopień pułkownika.
Film w centrum filmowym „Skalvija“ zapowie (w języku litewskim) historyk Simonas Jazavita, doktorant Uniwersytetu Witolda Wielkiego w Kownie, pracownik Muzeum m. Kowna, prezes Zarządu Litewskiego Towarzystwa Miłośników Historii Wojny. Film w Solecznikach zapowie historyk Waldemar Szełkowski, prezes Wileńskiego Klubu Rekonstrukcji Historycznej „Garnizon Nowa Wilejka”.

Film po polsku z litewskimi napisami. W Wilnie wstęp za zaproszeniami, które są dostępne w Instytucie Polskim; w Solecznikach wstęp wolny.

Organizatorzy: Instytut Polski w Wilnie, centrum filmowe „Skalvija”, Centrum Kultury Samorządu Rejonu Solecznickiego

27 czerwiec

Projekcja filmu „Pilecki“ (80 min., 2015, Polska) w Kownie

Internet

Projekcja filmu „Pilecki“ (80 min., 2015, Polska) w Kownie
27 czerwca, godz. 19.00, Muzeum IX Fortu w Kownie (Žemaičių pl. 75, Kowno)

Fabularyzowany dokument w reżyserii Mirosława Krzyszkowskiego przedstawia historię rotmistrza Witolda Pileckiego od czasów jego młodości, poprzez działania w czasie II wojny światowej, aż do uwięzienia i śmierci w maju 1948 roku. Witold Pilecki – rotmistrz kawalerii Wojska Polskiego, uczestnik wojny z bolszewikami w l. 1919-1920. Mieszkał m. in. w Wilnie, gdzie studiował na Uniwersytecie Stefana Batorego. W czasie II wojny światowej przyszło mu walczyć z dwoma wrogami swojej ojczyzny – Niemcami i ZSRR. Nawet po porażce w nierównej walce Pilecki nie poddał się i wstąpił do organizacji podziemnych, prowadzony obowiązkiem walki o wolność ojczyzny. Kierując się tym wewnętrznym głosem przymusu postanowił dowiedzieć się, co się dzieje za ogrodzeniem niemieckiego obozu w Oświęcimiu i z własnej woli dał się pojmać i być osadzonym w Oświęcimiu. Jego raporty z obozu były pierwszymi i tak niewiarygodnymi, że ani Rząd Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie, ani sojusznicy w Londynie nie mogli uwierzyć w prawdziwość tych okropieństw. W. Pilecki będąc w Oświęcimiu planował nawet zorganizować masowe powstanie. Ostatecznie z grupą przyjaciół zorganizował ucieczkę na skalę filmów hollywoodzkich: w strojach esesmanów skradli samochód komendanta obozu Rudolfa Hössa i w taki sposób wydostali się na wolność. Mimo, iż pod koniec wojny przedostał się do Londynu, gdzie mógł bezpiecznie pozostać i pracować będąc wysoce cenionym przez wywiad brytyjski, W. Pilecki postanowił wrócić do ojczyzny i pod przybranym nazwiskiem zbierać dane o planach ZSRR dotyczących sowietyzacji Polski. Nawet świadom tego, iż niedługo może być ujęty, postanowił zostać. W marcu 1948 r. został fałszywie oskarżony i skazany na karę śmierci. Jego ostatnie słowa łatwo da się zgadnąć: „Żyj wiecznie niepodległa Polsko!”. W czasach komunistycznych w Polsce o Pileckim nie wolno było mówić, przemilczano również jego bohaterskie czyny w stosunku do Niemiec. Zrehabilitowany dopiero w 1990 r., a w 2006 r. prezydent Polski Lech Kaczyński przyznał Witoldowi Pileckiemu pośmiertnie Order Orła Białego. Obecnie jest jednym z największych polskich bohaterów i na jego cześć ustawiane są liczne pomniki. W 2013 roku minister obrony narodowej Tomasz Siemoniak mianował pośmiertnie rotmistrza Witolda Pileckiego na stopień pułkownika.
Film po polsku z litewskimi napisami. Wstęp wolny. 

Organizatorzy: Instytut Polski w Wilnie, Muzeum IX Fortu w Kownie