3 październik

„Niezwyciężeni” – animacja o najnowszej historii Polski

Niezwyciężeni

„Niezwyciężeni” – animacja o najnowszej historii Polski

 

Film stworzony z inicjatywy Instytutu Pamięci Narodowej pokazuje walkę Polaków o wolność, od pierwszego dnia II wojny światowej, aż do upadku komunizmu w Europie w 1989 roku. Animacja pokazuje kluczowe momenty i bohaterów pięćdziesięcioletniej walki Polaków o wolność.
Historię prezentuje bohater, który z jednej strony jest symbolem polskich zmagań o wolne państwo, z drugiej, w każdej scenie odsyła do historycznych postaci, takich jak rotmistrz Witold Pilecki – współzałożyciel Tajnej Armii Polskiej, Irena Sendler – która podczas II wojny światowej ocaliła ponad 2500 żydowskich dzieci czy Witold Urbanowicz – dowódca Dywizjonu 303. Produkcja przybliża również postaci gen. Stanisława Maczka – dowódcy I Dywizji Pancernej w czasie walk o wyzwolenie Europy Zachodniej spod okupacji niemieckiej w 1944 roku, Jana Karskiego – który jako pierwszy przedstawił aliantom raport o Holocauście czy Mariana Rejewskiego – polskiego matematyka i kryptologa, który złamał kod Enigmy.
- Tym filmem chcielibyśmy rozpocząć międzynarodową akcję edukacyjną, której celem jest przedstawienie polskiej perspektywy historycznej okresu 1939–1989. Mam takie odczucie, że „Niezwyciężonymi” wróciliśmy do perspektywy, jaką mieli żołnierze 2. Korpusu generała Władysława Andersa, czyli bezkompromisowej walki o wolność kraju. – mówi Adam Hlebowicz, zastępca dyrektora Biura Edukacji Narodowej IPN. – Jest to głos suwerennego państwa, które wystawiło do tej wojny czwartą co do wielkości armię, poniosło największe ofiary i jako jedyne walczyło w tym konflikcie od pierwszego do ostatniego dnia. Bez polskiej perspektywy nie da się w pełni zrozumieć przebiegu, ale też konsekwencji II wojny – dodaje.
Po obejrzeniu produkcji widzowie są kierowani na specjalnie przygotowaną stronę internetową, która prezentuje fakty i losy Polaków przedstawionych w animacji. Po raz pierwszy zaprezentowano „Niezwyciężonych” przed 78. rocznicą agresji ZSRS na Polskę. Narratorem angielskiej wersji filmu jest brytyjski aktor Sean Bean, a polskiej – Mirosław Zbrojewicz.

Biuro Rzecznika Prasowego Ministerstwo Spraw Zagranicznych

NIEZWYCIĘŻENI

27 październik

KOMUNIKAT INSTYTUTU POLSKIEGO W WILNIE

LogoIP-JPG

Wilno, 27 października 2017 r.

KOMUNIKAT INSTYTUTU POLSKIEGO W WILNIE

W związku komentarzem pt. „Czyżby nowa moda”, opublikowanym w tygodniku Związku Polaków na Litwie „Nasza Gazeta” w dn. 19 października br. informujemy, że:
Głównym zadaniem Instytutów Polskich na całym świecie jest upowszechnianie wiedzy o Polsce, jej historii i współczesności, o polskim dziedzictwie narodowym i kulturze, a także promocja współpracy w dziedzinie kultury, edukacji, nauki oraz życia społecznego pomiędzy polskimi a zagranicznymi partnerami. Działalność Instytutów Polskich skierowana jest zatem, przede wszystkim, do zagranicznego odbiorcy.
Przez ostatnich 21 lat działalności, Instytut Polski w Wilnie zorganizował już ponad 2500 projektów dotyczących polskiej historii, kultury, nauki, języka w całej Litwie. Dotarliśmy do wielu środowisk, nawiązaliśmy owocną współpracę z kilkuset instytucjami naukowymi, kulturalnymi i społecznymi oraz mediami na Litwie. Dzięki tej współpracy udało się dotrzeć z pozytywnym przekazem o Polsce do różnych kręgów i środowisk. O Polsce mówi się na Litwie coraz częściej i coraz częściej są to informacje pozytywne, na czym nam wszystkim powinno zależeć. W ostatnim czasie, pozytywne relacje o Polsce przeczytać można było, np. w specjalnym numerze miesięcznika „Moteris”, artykuły o polskiej historii i atrakcjach turystycznych ukazywały się w dzienniku „Lietuvos žinios”, tygodniku „IQ”, czasopismach „Kelionės ir pramogos“, „Beatos virtuvė“, „Keliauk“, nie licząc portali internetowych. Dzięki naszej działalności, renomie i sprawności organizacyjnej, drzwi dla polskich naukowców, artystów i twórców są otwarte w zdecydowanej większości litewskich instytucji kultury, na festiwalach, uczelniach.
W ciągu roku realizujemy ponad 150 projektów. Zdecydowana większość, nawet 95%, organizowana jest w języku litewskim oraz polskim. Dotyczy to zarówno wystaw (w tym roku była to np. wystawa o ojcu Maksymilianie M. Kolbe w Wilnie, wystawa o Janie Pawle II pokazana w dziesięciu miejscach w całej Litwie, wystawa o Konstytucji 3 Maja w Wilnie), konferencji naukowych, dyskusji (np. spotkanie Żaryn-Valatka o polityce historycznej, dyskusja o Powstaniu Styczniowym, spotkanie z Wojciechem Góreckim podczas Targów Książki, prezentacja biografii Wandy Rutkiewicz w Płungianach we współpracy z ZPL oddział Szyłokarczma), pokazów filmów (nie licząc animacji, aż 14 na 16 filmów wyłącznie w języku polskim na Festiwalu Filmu Polskiego, czy całoroczny Klub Filmu Polskiego), czy nawet zajęć dla dzieci (stała współpraca z polskim przedszkolem „Uśmiech“, wystawa „Kici, kici, miau“ Józefa Wilkonia dla dzieci z przedszkola „Źródełko” – ta akurat w języku polskim i angielskim, polsko-litewski konkurs o lokalnych historiach dla młodzieży szkół w całej Litwie).
Część naszych projektów realizujemy wyłącznie po polsku. Przykładem niech będzie niedawna dyskusja z udziałem red. Piotra Zychowicza o Józefie Piłsudskim i patriotyzmie, wykład prof. Jana Żaryna o polityce historycznej w Domu Kultury Polskiej, wystawa ilustracji do „Pana Tadeusza“ autorstwa Józefa Wilkonia w Kownie, we współpracy z kowieńskim oddziałem ZPL, itd. Często gościmy np. w Jaszunach czy Solecznikach z wystawami i koncertami (np. o polskich dworach, koncert z okazji Roku Kościuszki, wystawa o Chrzcie Polski, itd.) Współpracujemy z Domem Kultury Polskiej (np. przy organizacji popularnego spektaklu „Triathlon story“, czy koncercie grupy Sutari/Sen Svaja).
Ci z Państwa, którzy regularnie uczestniczą w realizowanych przez nas projektach, doskonale wiedzą, że Dyrektor Instytutu przemawia zawsze w dwóch a nawet w trzech językach, a informacje o naszej działalności na stronie internetowej, profilu na Facebooku, Twitterze oraz newsletterze publikujemy po polsku i po litewsku. Informacje prasowe, które regularnie otrzymują od nas przedstawiciele polskich mediów na Litwie, także „Naszej Gazety“, przygotowywane są po polsku, natomiast dziennikarze litewscy informowani są o naszych działaniach po litewsku.
Instytut Polski w Wilnie wspiera także szereg polskich instytucji i organizacji społecznych na Litwie w ich działaniach mających na celu zachowanie i podtrzymywanie polskości. Jednym z naszych stałych partnerów jest Związek Harcerstwa Polskiego na Litwie, któremu udostępniamy przestrzeń Instytutu na zbiórki, organizujemy warsztaty, pomagamy w ich działaniach wspierających Hospicjum bł. M. Sopoćki, itp. Współpracujemy z polskimi szkołami, przedszkolami. Przekazujemy upominki i nagrody w różnego rodzaju inicjatywach, także Związku Polaków na Litwie (m.in. konkurs piosenek Agnieszki Osieckiej), pracujemy z polonistykami na obu wileńskich uczelniach, aktywnie, bez zbędnego rozgłosu, działając w obronie ich interesów i promując nabór (kampania reklamowa na Facebooku, reklamy w Radiu znad Wilii zamówione przez Instytut).
Odnosząc się do tegorocznego festiwalu Filmu Polskiego, pragniemy podkreślić, że widzowie mieli okazję obejrzeć łącznie 21 filmów, z których 14, nie licząc animacji bez dialogów, było wyłącznie w języku polskim. Ceremonia otwarcia i zamknięcia festiwalu odbyła się, jak zawsze, w dwóch językach. Strona internetowa, broszura z programem, reklamy w radiu, plakaty, spotkanie z twórcami, znaczna część konferencji prasowej były dostępne także w języku polskim. Warto przypomnieć, że po raz drugi Instytut Polski wyszedł z festiwalowym programem do miejscowości zamieszkałych przez polską mniejszość narodową. W ubiegłym roku były to Soleczniki, w tym roku Niemenczyn.
Wystawa o Tadeuszu Kościuszce w Sejmie Republiki Litewskiej, została zaprezentowana w dwóch językach, litewskim i angielskim z uwagi na obecność korpusu dyplomatycznego. Niemniej, zarówno podczas otwarcia wystawy w Sejmie, jak i podczas ceremonii wojskowej przed Sejmem język polski zabrzmiał w przemówieniu Ambasador Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Litewskiej Pani Urszuli Doroszewskiej. Język polski obecny był również podczas inauguracji Roku Kościuszki w Kownie w maju br., podczas zorganizowanych przez Instytut uroczystości.
Pragniemy podkreślić, że Instytut Polski stara się podtrzymywać polskość na Litwie i wspierać działalność polskich stowarzyszeń, związków, organizacji, czy instytucji.

Instytut Polski w Wilnie

27 styczeń

Międzynarodowy Dzień Pamięci o Ofiarach Holokaustu

Auschwitz-Birkenau

Międzynarodowy Dzień Pamięci o Ofiarach Holokaustu 

Niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny Auschwitz-Birkenau to najbardziej rozpoznawalny symbol Holokaustu i najsłynniejsze miejsce ludobójstwa na świecie. W 2005 roku, w 60. rocznicę wyzwolenia obozu, Zgromadzenie Ogólne ONZ ustanowiło 27 stycznia Międzynarodowym Dniem Pamięci o Ofiarach Holokaustu. 

Auschwitz był największym z niemieckich obozów koncentracyjnych i ośrodków Zagłady. Bezpośrednim powodem jego utworzenia była powiększająca się liczba masowo aresztowanych przez okupanta Polaków i przepełnienie więzień w okupowanej przez Niemców Polsce. Pierwszy transport polskich więźniów politycznych trafił do Auschwitz 14 czerwca 1940 r.

Dwa lata później miejsce to stało się jednym z głównych ośrodków realizacji „Endlösung der Judenfrage” (ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej) – nazistowskiego planu wymordowania Żydów zamieszkujących okupowane przez Rzeszę Niemiecką tereny.

Niemieccy zbrodniarze tylko w obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau zamordowali między 1 – 1,5 miliona ludzi, w tym około miliona Żydów, spośród których wielu było obywatelami Rzeczypospolitej Polskiej.

Niemiecki aparat terroru dokonywał Zagłady nie tylko na terenie Auschwitz, ale również w setkach obozów koncentracyjnych w Niemczech, państwach sojuszniczych Osi i na terenach przez nie okupowanych, w gettach i w trakcie egzekucji dokonywanych na ulicach wielu europejskich wsi i miast. Szacuje się, że w czasie II wojny światowej zginęło 6 milionów Żydów.

O ludobójstwie przypominają tysiące grobów, pomników i innych miejsc pamięci. W czasie wojny nawet na tle tych ostatnich Auschwitz-Birkenau okrył się szczególnie złą sławą. Mimo, że większość ofiar Zagłady nie ma nawet własnych grobów, pamięć o nich trwa przekazywana przez ludzi, instytucje i wydarzenia takie jak Międzynarodowy Dzień Pamięci o Ofiarach Holokaustu.

W czasie II wojny światowej, Rząd RP na uchodźstwie i tysiące Polaków w odruchu ludzkiej solidarności zaangażowało się w pomoc Żydom, pomimo tego, że w okupowanej Polsce groziła za to kara śmierci. Rada Pomocy Żydom „Żegota”, działająca przy Delegaturze Rządu RP w kraju, była jedyną w okupowanej Europie państwową organizacją, która została powołana specjalnie w celu ratowania Żydów. Polacy stanowią też największą grupę odznaczonych tytułem Sprawiedliwego wśród Narodów Świata, przyznawanym przez Instytut Pamięci Męczenników i Bohaterów Holocaustu Jad Waszem.

Jedną ze Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata jest Irena Sendlerowa, która w latach 1939-1942, jako pracownica Wydziału Opieki Społecznej m.st. Warszawy, wraz ze swymi współpracownikami, uratowała prawie 2,5 tysiąca żydowskich dzieci z warszawskiego getta. Na pamiątkę 10. rocznicy Jej śmierci, Sejm RP ustanowił rok 2018 Rokiem Ireny Sendlerowej.

2 luty

GermanDeathCamps.info – serwis edukacyjny Polskiego Radia

german death camp info

GermanDeathCamps.info – serwis edukacyjny Polskiego Radia

Nowy serwis GermanDeathCamps.info to kompendium wiedzy związanej z niemieckimi, nazistowskimi obozami koncentracyjnymi i zagłady z czasów II wojny światowej. Strona dostępna jest w trzech wersjach językowych – angielskim, niemieckim i polskim. 

- W obliczu prób fałszowania historii, Polskie Radio ma obowiązek bronienia prawdy. To jest nasza oczywista powinność jako nadawcy publicznego, ale też jesteśmy to winni ofiarom – szczególnie tym, którzy w czasie niemieckiej okupacji poświęcili życie swoje i najbliższych, by ratować Żydów. Chcemy, by na całym świecie nikt nie miał już wątpliwości kto odpowiada za powstanie obozów koncentracyjnych na terenie okupowanej przez Niemców Polski – powiedział prezes Polskiego Radia Jacek Sobala.

Do stworzenia strony wykorzystano archiwalne nagrania Polskiego Radia, a także materiały zgromadzone przez historyków z Polski, Niemiec i Izraela, z którymi współpracują twórcy serwisu. Na ich podstawie przygotowano notacje filmowe ze wspomnieniami świadków historii – więźniów niemieckich obozów koncentracyjnych i zagłady.

W serwisie znaleźć można m. in. interaktywną mapę Europy okupowanej przez hitlerowskie Niemcy, z zaznaczonymi największymi obozami zagłady, nazwiskami ich komendantów, okresem funkcjonowania i liczbą ofiar.

Prezentowane są również przykłady współczesnych zakłamywań historii obozów, w tym publikacji prasowych, telewizyjnych i internetowych. Na stronie można znaleźć wypowiedzi ekspertów, m. in. prof. Marka Chodakiewicza, prof. Martina Schulze Wessel, ostatniego „łowcy nazistów” Efraima Zuroffa oraz prof. Jerzego Eislera.

Więcej: https://www.polskieradio.pl/320/6225

25 luty

Nagroda „Kustosz Pamięci Narodowej”

Kustosze Pamięci Narodowej 2014. fot. Piotr Gajewski

Instytut Pamięci Narodowej zaprasza instytucje, organizacje społeczne i osoby fizyczne
do zgłaszania kandydatów do Nagrody „Kustosz Pamięci Narodowej”.

Nagroda „Kustosz Pamięci Narodowej” przyznawana jest osobom, a także instytucjom i organizacjom społecznym za szczególnie aktywny udział w upamiętnieniu historii Narodu Polskiego w latach 1939–1989, oraz za działalność publiczną zbieżną z ustawowymi celami Instytutu Pamięci Narodowej. Laureatów wyłania Kapituła Nagrody, na czele której stoi prezes IPN. W skład Kapituły wchodzą wszystkie osoby wyróżnione tym zaszczytnym tytułem Nagroda ma charakter honorowy, a jej laureaci otrzymują tytuł Kustosza Pamięci Narodowej.

Wszystkich zainteresowanych zachęcamy do zgłaszania kandydatur poprzez wypełnienie i przesłanie formularza online dostępnego na stronie internetowej: https://ipn.gov.pl/pl/form/dodaj66,Wniosek-o-przyznanie-Nagrody-Kustosz-Pamieci-Narodowej.html. Zgłoszenia przyjmowane będą do 25 lutego 2018 r. Wniosek powinien zawierać dane kandydata oraz opis jego zasług i osiągnięć uzasadniających przyznanie Nagrody. Przesyłając formularz zgłaszający oświadcza, że kandydat wyraził zgodę na zgłoszenie (w przypadku kandydatur pośmiertnych zgłaszający oświadcza, że uzyskał zgodę najbliższej rodziny kandydata). Zgłoszenie własnej kandydatury wymaga załączenia co najmniej jednej rekomendacji pochodzącej od instytucji, organizacji społecznej lub innej osoby fizycznej.

27 luty

Konkurs na polski eksponat do Kwatery Głównej NATO

Konkurs-ogloszenie_07
Konkurs na polski eksponat do Kwatery Głównej NATO 
Ministerstwo Spraw Zagranicznych ogłasza konkurs na wybór projektanta polskiego eksponatu do nowej Kwatery Głównej NATO w Brukseli.

W konkursie mogą wziąć udział osoby posiadające dyplom ukończenia artystycznej szkoły wyższej lub wydziału architektury szkoły wyższej, a także studenci artystycznych szkół wyższych i wydziałów architektury wyższych uczelni, którzy zaliczyli co najmniej trzy lata studiów. Konkurs adresowany jest do obywateli polskich zamieszkałych w Polsce i za granicą.

Polski eksponat nawiązujący do tradycji Solidarności będzie umieszczony na trawniku przed wejściem do Kwatery Głównej NATO.  Prace konkursowe powinny zawierać wizualizację projektu eksponatu oraz szacunkową wycenę wykonania eksponatu.

Konkurs prowadzony będzie w dwóch etapach. Autorzy prac zakwalifikowanych do drugiego etapu konkursu będą proszeni o dostarczenie do siedziby Ministerstwa Spraw Zagranicznych w Warszawie makiet eksponatów w skali 1:10.

Nagrodą główną w konkursie jest podpisanie przez Zwycięzcę konkursu umowy o wartości 30 000 zł brutto na projekt wykonawczy Eksponatu (wraz z wizualizacją) oraz szczegółowy kosztorys wykonania Eksponatu zgodnie z informacją zawartą w regulaminie konkursu.
Konkurs adresowany jest także do obywateli polskich zamieszkałych w Polsce i za granicą.

Nagrody dla laureatów i wyróżnionych wynoszą odpowiednio:
I miejsce: 30 000 zł brutto
II miejsce: 6 000 zł
III miejsce: 4 000 zł
pięć wyróżnień po 2 000 zł każde

Prosimy o zapoznanie się z regulaminem konkursu. Prace konkursowe wraz z wypełnionym formularzem zgłoszeniowym stanowiącym załącznik do regulaminu należy przesyłać w terminie do dnia 27 lutego 2018 r. do godz. 16:00 na adres:
Ministerstwo Spraw Zagranicznych, al. J. Ch. Szucha 23, 00-580 Warszawa
z dopiskiem: Konkurs na wybór wykonawcy projektu eksponatu do Kwatery Głównej NATO

Wszelkie dodatkowe pytania prosimy kierować do Ministerstwa Spraw Zagranicznych na adres mailowy: ddpk.sekretariat@msz.gov.pl

Serdecznie zapraszamy do udziału w konkursie!

Formularz zgłoszeniowy do pobrania: http://www.msz.gov.pl/pl/polityka_zagraniczna/dyplomacja_publiczna/konkurs_na_polski_eksponat_do_kwatery_glownej_nato

1 marzec

Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”

żołnierze wyklęciPL

Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy Wyklętych” 

Rozwiązanie Armii Krajowej w 1945 roku dla wielu żołnierzy nie oznaczało końca walk o słuszną sprawę. Przeciwnie, zajęcie przez Armię Czerwoną terenów Rzeczypospolitej, skutkujące m.in. rozwiązaniem Polskiego Państwa Podziemnego, było początkiem nowej batalii o wolny kraj i dobre imię, a z czasem też o prawdę historyczną.
„Wojna się nie skończyła […]. Nigdy nie zgodzimy się na inne życie, jak tylko w całkowicie suwerennym, niepodległym i sprawiedliwie urządzonym Państwie Polskim […]. Daję Wam ostatni rozkaz. Dalszą swą pracę i działalność prowadźcie w duchu odzyskania pełnej niepodległości państwa” – pisał ostatni dowódca Armii Krajowej gen. Leopold Okulicki „Niedźwiadek” w pożegnalnym rozkazie dla oficerów i żołnierzy AK w styczniu 1945 roku. Pierwsze struktury, tworzone na wypadek okupacji polskich terenów przez Armię Czerwoną, powstały jeszcze w 1943 roku. Rok 1945 przyniósł tak intensywny zbrojny opór przeciw narzuconej przemocą władzy, że na wielu terenach przybrał on skalę antykomunistycznego powstania. Łączące wysiłki cywilne i wojskowe organizacje, w tym najsłynniejsza „Wolność i Niezawisłość”, miały podejmować niezbędną samoobronę i podtrzymywać morale w narodzie. Celem Podziemia było zapewnienie realizacji ustaleń jałtańskich dotyczących Polski, w tym tych w sprawie przeprowadzenia demokratycznych, wolnych wyborów.
Szacuje się, że w ciągu kolejnych lat aktywności zbrojnego podziemia działało w nim blisko 200 tysięcy osób. Tylko część z nich walczyła w oddziałach partyzanckich – pozostali zapewniali im wyposażenie, wywiad, schronienie i łączność. Żołnierze ginęli nie tylko w boju – wielu zamordowano w więzieniach, na mocy wyroków stalinowskich władz. Wyroki wydawano bez poszanowania prawa do sprawiedliwego, bezstronnego procesu i możliwości obrony. Zatrzymywani żołnierze skazywani byli pod fałszywymi zarzutami: kolaboracji z niemieckim okupantem. Władza walczyła z antykomunistycznym podziemiem nie tylko za pomocą wojska i milicji, ale również – propagandy.
Zmęczeni przedłużającą się wojną, pozbawieni dowództwa oficerów, których rozstrzelano albo wywieziono na Wschód, narażeni na okrutne kary żołnierze w większości wyszli z ukrycia w lutym 1947 roku. Mniej liczni walczyli dalej – aż do początku lat pięćdziesiątych. Ostatni „Niezłomny” Józef Franczak „Laluś” został zastrzelony w obławie jesienią 1963 roku. Wielu z byłych żołnierzy wyszło z więzień lub sowieckich łagrów dopiero w latach sześćdziesiątych, inni ukrywali się pod fałszywi nazwiskami aż do końca Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Władze PRL dążyły do całkowitego wyparcia antykomunistycznego podziemia ze zbiorowej pamięci.
Wspomnienie jednak przetrwało i odżyło w latach 90. To wtedy narodziło się pojęcie „Żołnierzy Wyklętych”, a historycy rozpoczęli poważne badania. Od 2011 roku w rocznicę śmierci siedmiu członków ostatniego Zarządu Głównego Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”, straconych w mokotowskim więzieniu, celebrujemy Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”. Historia Wyklętych jest dziś opowieścią o walce o prawo do samostanowienia, symbolem męstwa i pragnienia wolności.

Biuro Rzecznika Prasowego Ministerstwo Spraw Zagranicznych

 

10 kwiecień

Ósma rocznica katastrofy smoleńskiej

Smolensk_rocznica_02-rotator-placowka

Ósma rocznica katastrofy smoleńskiej

W godzinach porannych, 10 kwietnia 2010 roku w pobliżu Smoleńska rozbił się specjalny samolot Tu-154M, z prezydentem RP Lechem Kaczyńskim i Pierwszą Damą, Marią Kaczyńską na pokładzie. Na miejscu zginęło 96 osób – przedstawiciele najwyższych władz państwowych, dowódców wojska i załoga samolotu.

Delegacja państwowa leciała do Katynia na uroczystości 70. rocznicy Zbrodni Katyńskiej. W katastrofie lotniczej zginęli prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński, Pierwsza Dama Maria Kaczyńska, ostatni prezydent RP na uchodźstwie Ryszard Kaczorowski, wicemarszałkowie Sejmu i Senatu, grupa parlamentarzystów, dowódcy wszystkich rodzajów Sił Zbrojnych RP, pracownicy Kancelarii Prezydenta, szefowie instytucji państwowych, duchowni, przedstawiciele ministerstw, organizacji kombatanckich i społecznych oraz osoby towarzyszące, a także załoga samolotu.

Uczestnicy lotu mieli w Katyniu oddać hołd 22 tysiącom polskich oficerów – jeńców wojennych – zamordowanych wiosną 1940 roku przez sowieckie NKWD. Las Katyński, Miednoje, Charków, Bykownia – to tereny dzisiejszej Rosji i Ukrainy, na których dokonano masowych mordów na polskich jeńcach wojennych: oficerach, naukowcach, duchownych, urzędnikach i przedsiębiorcach.

- Przyszłość należy budować na prawdzie i dlatego tak ważna jest prawda o Katyniu, bo ona niesie ze sobą sprawiedliwość i ukojenie serca – między innymi te słowa miał wypowiedzieć w Katyniu prezydent Lech Kaczyński.

Wśród 96 ofiar katastrofy lotniczej znaleźli się też wieloletni, zasłużeni członkowie służby zagranicznej: Andrzej Kremer – wiceminister spraw zagranicznych odpowiedzialny za sprawy prawne, traktatowe i konsularne; Mariusz Handzlik, podsekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta RP  – związany z MSZ od 1994 do 2005 roku, był m.in. wicedyrektorem Departamentu Polityki Bezpieczeństwa; Stanisław Jerzy Komorowski, wiceminister obrony narodowej, pełniący funkcję wiceministra spraw zagranicznych w latach 2005 – 2006 oraz Mariusz Kazana – dyrektor Protokołu Dyplomatycznego.

Wydarzenia z 10 kwietnia 2010 roku wstrząsnęły milionami Polaków w kraju oraz za granicą, a także międzynarodową opinią publiczną. Do dziś Polska oczekuje na zwrot przez władze rosyjskie wraku rządowego samolotu oraz czarnych skrzynek, co pozwoliłoby na uzyskanie pełnej wiedzy o przyczynach tej tragedii.

                                                                      Biuro Rzecznika Prasowego Ministerstwo Spraw Zagranicznych

 

10 kwiecień

Polish Talent Support

pts3_plakat_promo pl+eng

Polish Talent Support to nowy projekt skierowany do młodych artystów polskich mieszkających na stałe poza granicami Polski, którzy działają na polu mody, fotografii oraz aktorstwa.

Akcję stworzyły i realizują Krakowskie Szkoły Artystyczne, placówka edukacyjna z 20-letnią historią i wieloma międzynarodowymi sukcesami (jako Szkoła Artystycznego Projektowania Ubioru, Szkoła Kreatywnej Fotografii, Szkoła Aktorska SPOT, Szkoła Wnętrz i Przestrzeni), organizator od 7 lat Cracow Fashion Week.

Polish Talent Support ma na celu promocję i wsparcie polskich talentów mody, fotografii i aktorstwa, zarówno osób już uznanych, jak i tych dopiero zdobywających międzynarodowy rozgłos. Chcemy promować młodych artystów mieszkających i działających poza terenem naszego kraju.

Mamy nadzieję, że w ten sposób uda nam się przyciągnąć z powrotem do kraju część wielomilionowej Polonii. A zarazem pokażemy, jak wielu kreatywnych artystów mamy na całym świecie.

Więcej informacji: http://polishtalentsupport.com/

15 maj

Konkurs na najlepsze publikacje promujące historię Polski i polskiej dyplomacji

konkurs_historyczny_03_en-rotator

Konkurs na najlepsze publikacje promujące historię Polski i polskiej dyplomacji

 

Minister Spraw Zagranicznych ogłasza konkurs na najlepszą publikację obcojęzyczną promującą historię Polski i najlepszą publikację w języku polskim z zakresu historii polskiej dyplomacji,
które zostały wydane w roku 2017. Historycy mogą zgłaszać swoje prace do 15 maja 2018 r.

Do konkursu można zgłaszać wyłącznie publikacje książkowe, zarówno monografie naukowe, publikacje popularno-naukowe i edycje źródeł – w których liczba autorów nie przekracza trzech.
Dla zwycięzcy Konkursu w kategorii najlepsza publikacja obcojęzyczna promująca historię Polski przewidziano nagrodę pieniężną w wysokości 10 tys. EUR, dla zwycięzcy w kategorii najlepsza publikacja z zakresu historii polskiej dyplomacji – 20 tys. PLN.

Nagrody w konkursie przyzna Minister Spraw Zagranicznych na wniosek Rady Dyplomacji Historycznej.

Zasady zgłaszania publikacji:

Warunkiem uczestnictwa w konkursie jest nadesłanie prac w terminie do dnia 15 maja 2018 r. (decyduje data wpływu do Ministerstwa Spraw Zagranicznych).

Prace na konkurs należy zgłaszać w postaci 3 egzemplarzy publikacji, dołączając (jeśli to możliwe) publikowane recenzje, opinie i recenzje wydawnicze.

Tegoroczna edycja konkursu obejmuje wyłącznie prace wydane w roku 2017.

Publikacje prosimy przesyłać na adres: Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Departament Dyplomacji Publicznej i Kulturalnej, Al. J. Ch. Szucha 23, 00-580 Warszawa; z dopiskiem na kopercie „Konkurs Historyczny Ministra SZ”; lub złożyć w Dzienniku Podawczym Ministerstwa Spraw Zagranicznych, wejście od ul. Litewskiej, w godzinach 8.15-16.15 od poniedziałku do piątku.

MSZ nie odsyła egzemplarzy publikacji zgłoszonych na konkurs.

Pytania dotyczące konkursu należy przesyłać wyłącznie na adres: [ADRES MAILOWY Z PLACÓWKI]
z podaniem w tytule nazwy: „Konkurs Historyczny Ministra SZ”.

Podstawowym kryterium oceny prac będzie wartość merytoryczna publikacji z punktu widzenia realizacji polskiej polityki zagranicznej.

Szczegółowe zasady konkursu określa: Zarządzenie nr 24 Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 18 lipca 2017 r. w sprawie Konkursu Historycznego Ministra Spraw Zagranicznych (wraz z załącznikami).