8 wrzesień

Dobiega końca konkurs fotograficzny „Wakacje w Polsce”

IP_foto-konkursas-baneris-2019-(1280x1280px)

Dobiega końca konkurs fotograficzny „Wakacje w Polsce”
Do 8 września jeszcze jest możliwość wygrania weekendu we Wrocławiu!

Byliście kiedyś w Polsce na wakacjach lub na zakupach? Mijaliście Polskę w drodze na południe czy zachód Europy? A może dopiero planujecie wyjazd do kraju nad Wisłą? Ciekawych miejsc i pomysłów na weekend lub wakacje w Polsce nie brakuje – piękne wybrzeże Bałtyku, majestatyczne góry, pełne atrakcji miasta, świetne festiwale… Instytut Polski w Wilnie ma dla was niespodziankę! Wyślijcie nam ciekawe zdjęcie zrobione w Polsce, pokazujące piękno przyrody, zabytki, ciekawe miejsca, fajnie spędzony czas. Autor najciekawszego zdjęcia wygra weekendowy pobyt we Wrocławiu wraz z przelotem dla dwóch osób!

Konkurs trwa od 17 czerwca do 8 września 2018 r. Warunkiem udziału w Konkursie jest przesłanie na konkursowy adres mailowy atostogos.lenkijoje@gmail.com jednego zrobionego w Polsce zdjęcia, z opisem wskazującym miejsce wykonania zdjęcia: miasto i nazwa obiektu oraz podaniem swego imienia i nazwiska oraz nazwy użytkownika na FB (jeśli posiadasz tam profil). 9 września wszystkie nadesłane na Konkurs zdjęcia zostaną opublikowane na profilu FB Instytutu Polskiego w Wilnie w specjalnej zakładce konkursowej „Wakacje w Polsce 2019” / „Atostogos Lenkijoje 2019”. Ze wszystkich nadesłanych zdjęć komisja konkursowa wybierze jedno najciekawsze, którego autor otrzyma nagrodę główną – Grand Prix – w postaci weekendowego wyjazdu do Wrocławia. Dodatkowo, od 9 do 19 września trwać będzie internetowe głosowanie. Trzy najciekawsze zdjęcia, które zdobędą najwięcej „lajków” od internautów otrzymają nagrody rzeczowe. Laureatów wskażemy 20 września. Regulamin Konkursu na stronie www.lenkijosintitutas.lt w zakładce „Do pobrania” oraz na profilu FB Instytutu Polskiego w albumie „Wakacje w Polsce”.

Organizator: Instytut Polski w Wilnie; partner: Polska Organizacja Turystyczna. Partnerzy informacyjni: portal „15min.lt”, czasopisma „Keliauk” oraz „Kelionės ir pramogos“, radio „Znad Wilii” oraz portal „ZW.lt”

10 wrzesień

Koncert „Słuchajcie mnie, wszystkie kraje! Polskie i litewskie arcydzieła epoki Renesansu”

CracowSingers

Koncert „Słuchajcie mnie, wszystkie kraje! Polskie i litewskie arcydzieła epoki Renesansu”
10 września, godz. 20.00, Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Wilnie (ul. Trakų 1)

Na program koncertu zespołu „Cracow Singers” z Krakowa złożą się wyraziste przykłady polskiego i litewskiego dziedzictwa muzycznego epoki Renesansu. Program, bez wątpienia, rozpocznie się od utworów Wacława z Szamotuł. Genialność jego kompozycji była niedościgniona aż do początku XIX w., kiedy to zaczęła wykrystalizowywać nowa estetyczna stylistyka Fryderyka Chopina. Utwory Wacława z Szamotuł w połowie XVI w. znalazły się w słynnych antologiach norymberskich obok takich mistrzów polifonii jak Orlando di Lasso, Clemens non Papa i Nicolas Gombert. Mistrzostwo i piękno polskiej muzyki renesansowej wyłania się słuchając również utworów Mikołaja Gomółki. Ten kompozytor wyróżniał się jako doświadczony, czuły i pobożny twórca psalmów muzycznych, komponujący w oparciu o opracowania polskich przekładów psalmów najwybitniejszego ówczesnego polskiego poetę Jana Kochanowskiego. Inne wybitne postacie tamtego okresu – to lutnista i kompozytor Krzysztof Klabon, czy Cyprian Bazylik, którego pieśni są doskonałym przykładem sztuki sakralnej okresu Reformacji. Należy zaznaczyć, że wszyscy wymienieni twórcy przez pewien czas aktywnie pracowali na dworze Zygmunta Augusta w Wilnie. Stąd też program koncertu uzupełniające fragmenty literatury z okresu 1560-1569, przysięga patriotyczna, czy teksty natchnione Unią Lubelską, przypomną wspólne konteksty współistnienia obojga narodów. Cracow Singers (Polska), Karol Kusz – kierownik artystyczny, Liliana Pociecha – sopran, Antonina Ruda – sopran, Katarzyna Freiwald – alt, Katarzyna Kucia – alt, Karol Kusz – tenor, Piotr Windak – tenor, Łukasz Dziuba – bas, Marek Opaska – bas.
Koncert jest dedykowany 450-leciu Unii Lubelskiej. Wydarzenie odbędzie się w ramach 29. Festiwalu Muzyki Dawnej “Banchetto musicale”. Koncert organizowany we współpracy z Instytutem Polskim w Wilnie oraz Instytutem Adama Mickiewicza w Warszawie. Wstęp wolny.

Organizator: Banchetto Musicale; partnerzy: Instytut Polski w Wilnie, Instytut Adama Mickiewicza w Warszawie

12 wrzesień

Prezentacja książki „Tak teraz postępują uczciwi ludzie. Polacy z Wileńszczyzny ratujący Żydów”

001 taipdabar_cover-mmm

Prezentacja książki „Tak teraz postępują uczciwi ludzie. Polacy z Wileńszczyzny ratujący Żydów”
12 września, godz. 17.00,  Centrum Imprez w Ejszyszkach (ul. Kaštonų 5, Ejszyszki)

Z inicjatywy Instytutu Polskiego w Wilnie na Litwie ukazała się wyjątkowa dwujęzyczna publikacja pt.  „Tak teraz postępują uczciwi ludzie… Polacy z Wileńszczyzny ratujący Żydów”, autorstwa Ilony Lewandowskiej ze zdjęciami Bartosza Frątczaka. Jej głównym celem jest uchronienie przed zapomnieniem historii niezwykłych Polaków z Wileńszczyzny, którzy narażając swoje życie, ratowali życie innym. Pierwszą część książki stanowią wywiady z ludźmi, którzy swoją pracę badawczą poświęcili analizie Holokaustu lub upamiętnieniu tych, którzy ratowali Żydów dr Arūnasem Bubnysem, dyrektorem Departamentu Badawczego Centrum Badania Ludobójstwa i Ruchu Oporu Mieszkańców Litwy, dr  Marcinem Urynowiczem, historykiem związanym z Instytutem Pamięci Narodowej i Danutė Selčinską, kierowniczką Wydziału Wiecznego Upamiętnienia Ratujących Żydów Państwowego Muzeum Żydowskiego im. Gaona Wileńskiego. Druga część książki koncentruje się wokół kilkunastu przejmujących historii rodzinnych, które, mimo że wydarzyły się przeszło 70 lat temu, nadal żyją nie tylko w pamięci świadków, ale także w świadomości kolejnych pokoleń. Bazując na dostępnych źródłach i dokumentach, rozmowach z ukrywanymi oraz rodzinami Sprawiedliwych, autorka wybrała 11 historii rodzinnych – m.in. historię Marii Fedeckiej, Ignacego i Katarzyny Bujelów, Janiny Strużanowskiej i innych oraz jednego bohatera zbiorowego – Kościół katolicki.
W spotkaniu udział wezmą: autorka Ilona Lewandowska oraz autor zdjęć Bartosz Frątczak. Prezentację uzupełni wystawa prezentująca historie opisane w książce. Spotkanie w języku polskim. Wstęp wolny.

Organizatorzy spotkania: Instytut Polski w Wilnie, Centrum Kultury Samorządu rej. Solecznickiego, Centrum Imprez w Ejszyszkach

16 wrzesień

Kursy języka polskiego

KURSY JĘZYKA POLSKIEGO

Kursy języka polskiego
Od 16 września, Uniwersytet Wileński (ul. Universiteto 5)

Instytut Polski w Wilnie zaprasza na kursy języka polskiego. Kursy (dla początkujących i zaawansowanych) trwają 3 miesiące, zajęcia odbywają się dwa razy w tygodniu (jedno spotkanie – 1,5 godz.). Zajęcia rozpoczynają się o godz. 17.30. Opłata za kursy: 100 euro – dla osób pracujących; 85 euro – dla uczniów i studentów. Dodatkowa informacja pod numerem telefonu: (85) 2329773; rejestracja drogą mailową: andrzej.kierulis@instytutpolski.org.

17 wrzesień

Międzynarodowa wystawa jednego arcydzieła „Sławne, wielkie i niespotykane wydarzenie: przysięga cara moskiewskiego z 1611 r.“

Przysięga-cara

Międzynarodowa wystawa jednego arcydzieła „Sławne, wielkie i niespotykane wydarzenie: przysięga cara moskiewskiego z 1611 r.“
21 sierpnia 2019 r. – 21 sierpnia 2021 r., Muzeum Narodowe Pałac Wielkich Książąt Litewskich w Wilnie (pl. Katedros 4)
Otwarcie wystawy: 17 września 2019 r. o godz. 18.00 (wstęp za zaproszeniami)

Jest to wystawa jednego monumentalnego pod względem wielkości (o wymiarach prawie 3,5 m x 3,5 m), imponującego obrazu, przedstawiającego znaczące wydarzenia historyczne sprzed 400 lat, dotyczące Litwy, Polski i Państwa Moskiewskiego. Dzieło autorstwa włoskiego artysty Tommasa Dolabellego (~1570–1650) lub kogoś z jego otoczenia nosi tytuł „Przysięga cara moskiewskiego Wasyla IV Szujskiego w Sejmie Rzeczypospolitej Obojga Narodów w 1611 roku”. Tytuł obrazu nie został ostatecznie zatwierdzony, dlatego istnieją także inne jego wersje: „Hołd carów Szujskich”, „Hetman Stanisław Żółkiewski prezentuje królowi Zygmuntowi III Wazie i królewiczowi Władysławowi wziętych do niewoli w 1611 r. carów Szujskich”, czy „Prezentacja cara moskiewskiego Wasyla Szujskiego i jego braci Dymitra oraz Iwana przed władcą Rzeczpospolitej i Sejmem na Zamku Królewskim w Warszawie”. Obraz przypomina zarówno konkretne zwycięstwo, jak również całą historię wojen Rzeczypospolitej Obojga Narodów przeciwko Moskwie na początku XVII w. Wątek dzieła „Przysięga cara moskiewskiego Wasyla IV Szujskiego” świadczy o tym, że powstała w wyniku Unii Lubelskiej Rzeczypospolita Obojga Narodów, łącząca Królestwo Polskie oraz Wielkie Księstwo Litewskie i jej narody – Polaków, Litwinów, Ukraińców, Białorusinów – nie tylko potrafiła odeprzeć agresję ze Wschodu, lecz jednocześnie zadać wyjątkowo bolesny i poniżający cios ówczesnemu Państwu Moskiewskiemu przeżywającemu nieład wewnętrzny.

Organizatorzy: Muzeum Narodowe Pałac Wielkich Książąt Litewskich, Zamek Królewski na Wawelu, Muzeum Historii we Lwowie; partnerzy: Instytut Polski w Wilnie, Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Wilnie

17 wrzesień

„Pamięć historyczna o II wojnie światowej” – konferencja z okazji 80. rocznicy wybuchu II wojny światowej

2wojna-swiatowa

„Pamięć historyczna o II wojnie światowej” – konferencja z okazji 80. rocznicy wybuchu II wojny światowej
17 września, godz. 11.00-15.00, Litewska Biblioteka Narodowa im. Martynasa Mažvydasa (al. Gedimino 51, Wilno)

1 września 1939 roku atak Rzeszy Niemieckiej na Polskę rozpoczyna II wojnę światową. Jej zasięg obejmie całą Europę i doprowadzi do największej katastrofy w dziejach ludzkości. Na tydzień przed wybuchem wojny, 23 sierpnia 1939 roku, Hitler i Stalin podpisują pakt, zwany powszechnie Paktem Ribbentrop-Mołotow. Zawiera on sprzeczny z prawem międzynarodowym tajny protokół o podziale stref wpływów w Europie Środkowej i Wschodniej. 17 września 1939 r. wschodnią część Polski zajmuje Armia Czerwona. Sojusz Hitlera ze Stalinem potrwa do 22 czerwca 1941 roku, kiedy Rzesza Niemiecka zaatakuje ZSRR. Kataklizm najstraszniejszej z wojen potrwa prawie 6 lat i pochłonie życie kilkudziesięciu milionów niewinnych ofiar.
Z okazji 80. rocznicy wybuchu II wojny światowej, Instytut Polski w Wilnie, Ambasada RP w Wilnie we współpracy z Uniwersytetem Witolda Wielkiego w Kownie, Międzynarodową Komisją Oceny Zbrodni Reżimów Nazistowskiego i Okupacji Sowieckiej na Litwie, Biblioteką Narodową Litwy organizują konferencję pt. „Pamięć historyczna o II wojnie światowej w Europie”. Wezmą w niej udział znani polscy i litewscy naukowcy, eksperci i dyrektorzy instytucji muzealnych. Będą rozmawiali o znaczeniu II wojny światowej dla Europy Środkowo-Wschodniej, pamięci historycznej o tym tragicznym doświadczeniu oraz o tym, jak edukować, uczyć i mówić o II wojnie światowej najmłodsze pokolenia.
Wydarzenie będzie składało się z trzech części:

  1. Dyskusja „Znaczenie II wojny światowej dla Europy oraz pamięć o niej dziś” z udziałem prof. dra hab. Grzegorza Berendta (Uniwersytet Gdański, Muzeum II wojny światowej w Gdańsku), prof. Šarūnasa Liekisa (Uniwersytet Witolda Wielkiego w Kownie, Międzynarodowa Komisja Oceny Zbrodni Reżimów Nazistowskiego i Okupacji Sowieckiej na Litwie), prof. Ireny Veisaitė (literaturoznawczyni, teatrologa, intelektualistki). Moderuje dr Andrzej Pukszto (Uniwersytet Witolda Wielkiego w Kownie).
  2. Otwarcie wystawy „Walka i Cierpienie. Obywatele polscy podczas II wojny światowej” przygotowanej przez Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku.
  3. Dyskusja „Jak rozmawiać i nauczać o II wojnie światowej młode pokolenie? Jaka jest rola muzeów i miejsc pamięci w tym procesie?” z udziałem: Andrzeja Kacorzyka (Państwowe Muzeum Auschwitz-Birnekau, Międzynarodowe Centrum Edukacji o Auschwitz i Holokauście), Mariusa Pečiulisa (Muzeum IX Fortu w Kownie), Rafała Rogulskiego (Instytut Europejskiej Sieci Pamięć i Solidarność), Zigmasa Vitkusa (Memoriał Ponarski). Moderuje Donatas Puslys, publicysta, dziennikarz, komentator polityczny.

W otwarciu konferencji udział wezmą: Mindaugas Kvietkauskas, minister kultury Litwy, Urszula Doroszewska, ambasador RP na Litwie, Renaldas Gudauskas, dyrektor Litewskiej Biblioteki Narodowej im. M. Mažvydasa oraz Emanuelis Zingeris, Przewodniczący Międzynarodowej Komisji Oceny Zbrodni Reżimów Nazistowskiego i Okupacji Sowieckiej na Litwie. Moderuje Marcin Łapczyński, dyrektor Instytutu Polskiego w Wilnie.
Konferencja się odbędzie  się w języku polskim i litewskim z tłumaczeniem. Uwaga! Ze względu na ograniczoną ilość miejsc obowiązuje rejestracja do dnia 13 września pod adresem el.: https://tinyurl.com/seminaras80 .

Organizatorzy: Instytut Polski w Wilnie, Ambasada RP w Wilnie, Uniwersytet Witolda Wielkiego w Kownie, Międzynarodowa Komisja Oceny Zbrodni Reżimów Nazistowskiego i Okupacji Sowieckiej na Litwie, Litewska Biblioteka Narodowa im. Martynasa Mažvydasa

18 wrzesień

„Wieści skądinąd”. Rola kultury w demokratycznych przemianach w Europie końca lat 80-tych

coverizrael

„Wieści skądinąd”. Rola kultury w demokratycznych przemianach w Europie końca lat 80-tych
18 września, czytelnia Centrum Sztuki Współczesnej w Wilnie (ul. Vokiečių 2)

Z okazji 30. rocznicy demokratycznych przemian w Europie zapraszamy na polsko-litewską dyskusję pod hasłem „Wieści skądinąd”, która z jednej strony odniesie się do wystawy „Czekając na kolejne nadejście” prezentowanej w CSW w Wilnie i Zamku Ujazdowskim w Warszawie, a z drugiej spróbuje podsumować kondycję kultury i współpracy polsko-litewskiej.
Polska i Litwa borykają się z ciężarem historii, także tej wspólnej. Często jest to przeszkoda w budowaniu pozytywnej współpracy, także w obszarze kultury. O tym, między innymi, traktuje nowy numer pisma o sztuce i kulturze „Obieg”, wydawany od 1987 roku przez Centrum Sztuki Współczesnej U-jazdowski w Warszawie, obecnie ukazującego się jako dwujęzyczny kwartalnik online https://obieg.u-jazdowski.pl.
Odnosząc się do wątków poruszanych, autorzy w numerze chcieliby wyjść od opowieści dotyczącej Gry w Państwa, historii kilku osób, które tworzyły przez kilka dekad nieformalną grupę artystyczną, animującą alternatywną rzeczywistość państwowo-polityczną w kilku prywatnych warszawskich mieszkaniach w czasach PRL. Historie te przedstawi redaktor „Obiegu”, Krzysztof Gutfrański.
Do rozmowy, którą poprowadzi kuratorka wystawy Ula Tornau, zaproszono redakcję i autorki „Obiegu”. Wspólnie zastanowią się oni nad ideą Polski i Litwy jako państw wielonarodowych i aktualnością tradycji unii polsko-litewskiej. Odniosą się też do przeszłych wizji przyszłości, kreowanych przez m.in. litewskiego geografa Kazysa Pakštasa (1893-1960), który proponował stworzenie „dodatkowej Litwy”, zapasowego państwa gdzieś za morzami, zasiedlanego przez litewskich imigrantów i będącego bezpiecznym terytorium na wypadek wojny. A także pomysłów wysuwanych przez ruchy społeczne, takich jak założony w Wilnie żydowski Bund (1897-1948), socjalistyczna partia opowiadająca się m.in. za laicyzacją oraz autonomią kulturalną Żydów. Zastanowią się też, jaką rolę odgrywała kultura w demokratycznych przemianach końca lat 80-tych i początku lat 90-tych w Europie Wschodniej.
Udział w dyskusji wezmą: Miglė Bareikytė i dr Viktorija Rusinaitė – badaczki i autorki tekstu do 9. nr „Obiegu”, Krzysztof Gutfrański – redaktor naczelny magazynu „Obieg”, Vitalij Strigunkov – artysta wizualny, współredaktor 9. nr „Obiegu”. Spotkanie poprowadzi Ula Tornau, kuratorka CAC oraz wystawy „Czekając na kolejne nadejście”. Więcej informacji i dokładna godzina rozpoczęcia: cac.lt.

Organizatorzy: Centrum Sztuki Współczesnej, Instytut Polski w Wilnie

19 wrzesień

Otwarcie wystawy „Ambasador RP w Japonii Tadeusz Romer i żydowscy uchodźcy wojenni na Dalekim Wschodzie”

Plakat v2

Otwarcie wystawy „Ambasador RP w Japonii Tadeusz Romer i żydowscy uchodźcy wojenni na Dalekim Wschodzie”

19 września, godz. 18.00, Siedziba Litewskiej Wspólnoty Żydów w Wilnie (ul. Pylimo 4)

Przygotowana z inicjatywy i na zlecenie Instytutu Polskiego w Wilnie przez dr Olgę Barbasiewicz z Instytutu Bliskiego i Dalekiego Wschodu Uniwersytetu Jagiellońskiego wystawa jest pierwszą tak wszechstronną próbą ukazania bohaterskich działań podejmowanych przez ambasadora RP w Japonii Tadeusza Romera na rzecz pomocy żydowskim uchodźcom przybywającym do japońskich portów z wizami wydanymi przez japońskiego konsula w Kownie Chiunę Sugiharę.
Tadeusz Ludwik Romer urodził się 6 grudnia 1894 r. w Antonoszu, znajdującym się w owym czasie w guberni kowieńskiej Cesarstwa Rosyjskiego. W 1937 r. został pierwszym ambasadorem RP w Japonii. Latem 1940 roku polscy Żydzi, którzy szukali ucieczki przed Holokaustem, otrzymywali od japońskiego konsula w Kownie Chiune Sugihary wizy tranzytowe umożliwiające im wjazd do Japonii. Wizy te były niezbędne do przedostania się na terytorium holenderskiego Curacao. Uchodźcy posiadali bowiem także zaświadczenie o bezwizowym pozwoleniu na wjazd na te terytoria, wystawione przez holenderskiego konsula honorowego w Kownie Jana Zwartendijka. Uchodźcy będący polskimi obywatelami zostali natychmiast otoczeni opieką konsularną polskiej ambasady. Zadaniem ambasadora Tadeusza Romera stała się pomoc w zapewnieniu wiz docelowych, gdyż osoby przybywające w kolejnych turach nie posiadały żadnych innych wiz niż te tranzytowe, wydane przez Chiune Sugiharę. Romer szacował, że do Japonii przybędzie około 500 osób, w zależności od decyzji władz sowieckich i japońskich, które mogły odmówić wpuszczenia tej grupy. Jednak już w połowie lutego liczba ta przekroczyła 700 osób, o czym polska placówka dyplomatyczna niezwłocznie informowała Londyn. Priorytetem dla polskiej dyplomacji stało się odpowiednie rozlokowanie znajdujących się na terenie Japonii uchodźców.
Dla zapewnienia uchodźcom opieki, szczególnie w przypadku braku dalszych wiz oraz środków niezbędnych do życia, ambasador Tadeusz Romer powołał „Polski Komitet Pomocy Ofiarom Wojny”, którego przewodniczącą została jego żona Zofia Romer. Komitet zebrał środki na działalność i doraźną pomoc uchodźcom wśród Polonii oraz obywateli polskich przebywających na Dalekim Wschodzie, uzyskał również wsparcie nowojorskiego Joint Distribution Committee. Komitet utworzył swoje biura w Kobe i Tokio, współpracował także z organizacjami żydowskimi w Kobe i Jokohamie. Jego przedstawiciel spotykał się w porcie w Tsurudze z przybywającymi polskimi obywatelami w celu ułatwienia formalności wizowych i skierowania ich do Kobe, gdzie gmina żydowska zapewniała im zakwaterowanie. Komitet udzielał również uchodźcom zapomóg pieniężnych. Aby oszczędzić przybyszom długiej podróży do Tokio, Ambasada RP zorganizowała w Osace tymczasowy punkt konsularny. Gdy w 1941 roku podjęto decyzję o likwidacji polskiej placówki w Japonii, Tadeusz Romer wraz z częścią personelu ambasady udał się pod koniec października do Szanghaju, gdzie kontynuował dyplomatyczne działania na rzecz uchodźców. To dzięki jego działalności i wstawiennictwu polscy obywatele byli w stanie uzyskiwać kolejne wizy do krajów docelowych, jak również korzystać z pomocy finansowej, przekazywanej często za pośrednictwem polskich poselstw, przy współpracy Rządu RP na uchodźstwie.
Tadeusz Romer wyjechał z Szanghaju latem 1942 roku, zostawiając na Dalekim Wschodzie dobrze zorganizowaną społeczność polskich Żydów, której reprezentanci zostali włączeni w nowo powstałą organizację o nazwie Zarząd Główny Związku Polaków w Chinach. Po dotarciu do Lourenço Marques (obecnie Maputo, Mozambik) nadal wspierał polskich Żydów poprzez działania dyplomatyczne. W tym samym roku Tadeusz Romer objął funkcję ambasadora Polski w ZSRR, którą sprawował do wiosny 1943 roku. W kwietniu 1943 roku został pełnomocnikiem rządu RP na Bliskim Wschodzie, aby w lipcu tego samego roku objąć stanowisko Ministra Spraw Zagranicznych w rządzie Stanisława Mikołajczyka w Londynie. Po zakończeniu wojny wyemigrował do Kanady, gdzie pracował na Uniwersytecie McGill. Od 1963 roku aż do śmierci był prezesem Polskiego Instytutu Naukowego w Kanadzie. Zmarł w Montrealu 23 marca 1978 roku.
Wystawa podejmuje próbę przywrócenia pamięci o polskim dyplomacie, ale przedstawia także życie codzienne żydowskich uchodźców w Japonii oraz Chinach. Wystawie towarzyszy okolicznościowa publikacjja w trzech językach.  W otwarciu wystawy udział wezmą autorki dr Olga Barbasiewicz i Barbara Abraham. Wystawa czynna do 19 października br.

Organizatorzy: Instytut Polski w Wilnie, Litewska Wspólnota Żydów (Litwaków). Partnerzy: Fundacja Sugihary Dyplomaci za Życie, Ambasada RP w Wilnie, Ambasada Japonii w Wilnie, Biblioteka Polska w Londynie, Narodowe Archiwum Cyfrowe, Instytut Bliskiego i Dalekiego Wschodu Uniwersytetu Jagiellońskiego

2 październik

XXX Międzynarodowy Festiwal „Druskiennicka Jesień Poezji 2019”

PDR_Cover_1

XXX Międzynarodowy Festiwal „Druskiennicka Jesień Poezji 2019”
2-7 października, Druskienniki-Wilno

Międzynarodowy Festiwal „Druskiennicka Jesień Poezji” odbywa się już po raz trzydziesty. Hasłem tegorocznego festiwalu jest „Kto pisze mój wiersz?”. W poprzednich latach poruszano zagadnienia i tematy, za pomocą których próbowano sprowokować dyskusje nie tylko o życiowych i literackich aktualnościach i tendencjach, ale i spojrzeć na literaturę z perspektywy innych dziedzin sztuki. W ciągu 30 lat w festiwalu wzięli udział poeci z Polski i innych krajów ze wszystkich kontynentów.  W tym roku gośćmi Festiwalu będą poeci Natalia Malek i Jarosław Mikołajewski. Będą oni czytali swoje utwory na festiwalowych wydarzeniach wśród gości z Łotwy, Estonii, Ukrainy, Belgii, Turcji, USA i innych krajów. Więcej informacji o festiwalu: http://pdr.lt/lt/festivalis/programa    i http://pdr.lt/lt/naujienos-ir-renginiai/item/214-kviecia-30-asis-literaturos-festivalis-poetinis-druskininku-ruduo

Natalia Malek – poetka, tłumaczka literatury anglojęzycznej. Autorka zbiorków poetyckich: „Pracowite popołudnie”(2010), „Szaber” (2014), „Kord” (2017), z których dwa ostatnie są nominowane do Nagrody Literackiej Gdynia. Pisze artykuły na temat sztuki do polskiej prasy. Organizuje seminaria i konferencje poświęcone poezji, sztukom wizualnym i literaturze anglojęzycznej.

Jarosław Mikołajewski – poeta, pisarz i tłumacz z języka włoskiego, autor książek dla dzieci, dziennikarz, eseista i publicysta. Laureat wielu nagród literackich i artystycznych polskich i włoskich. Jest autorem kilku esejów i reportaży o kulturze włoskiej. Jego wiersze są przetłumaczone na ponad dziesięć języków. W jego dorobku translatorskim są m.in. przekłady utworów Dantego, Petrarki, Leopardiego, Montalego. Z klasyki literatury dziecięcej przetłumaczył na język polski m.in. „Pinokia” Carla Collodiego i  opowiadania Gianniego Rodariego.

Jarosław Mikołajewski weźmie udział w „Wieczorze poezji” 4 października,  o godz.  19.00,   (Centrum „Dainava“, sala „Aušrinės“, ul. Maironio 22,  Druskienniki),  Natalia Malek   – w czytaniach poetyckich VERSOPOLIS (program UE „Kreatywna Europa”) 5 października,  o godz. 14.00 (kawiarnia „Širdelė“, sala „Bubilo“, ul. Maironio  16, Druskienniki).

Organizator: Druskiennicka Jesień Poezji; partner: Instytut Polski w Wilnie

3 październik

19. Festiwal Filmu Polskiego

PLak-mn

19. Festiwal Filmu Polskiego
3-13 października, Wilno, Kowno, Mariampol, Możejki, Soleczniki

19. Festiwal Filmu Polskiego na Litwie odbędzie się od 3 do 13 października 2019 roku w pięciu litewskich miastach – Wilnie, Kownie, Mariampolu, Możejkach i Solecznikach. Głównym organizatorem jest Instytut Polski w Wilnie. W programie wydarzenia znajdą się starannie wyselekcjonowane filmy z najlepszych festiwali filmowych w Cannes, Berlinie, Sundance Film Festival i innych. Niektóre z filmów miały swoją premierę w Polsce zaledwie kilka dni temu na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.
Na główny program festiwalu składają się najlepsze i warte uwagi filmy stworzone w różnych stylach przez różne pokolenia twórców. Odzwierciedlają one to, co dzieje się obecnie w Polsce, ale czerpią też inspirację w tradycji i potencjale polskiego kina. Spośród 13 filmów w programie głównym znalazło się najnowsze dzieło Agnieszki Holland „Obywatel Jones“ (2019), prezentowane na Festiwalu Filmowym w Berlinie i nagrodzone kilka dni temu Złotymi Lwami na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Grająca główną rolę w filmie Jacka Borcucha „Słodki koniec dnia“ (2019) Krystyna Janda otrzymała nagrodę za najlepszą rolę kobiecą na Sundance Film Festival. Z kolei „Jeszcze dzień życia“ (2018) Raúla de la Fuente i Damiana Nenowa, opowiadające historię legendarnego reportera i pisarza Ryszarda Kapuścińskiego, to dzieło nagrodzone przez Europejską Akademię Filmową jako najlepsza animacja roku. Doceniła je także publiczność festiwalu w San Sebastian.
Na widzów czeka także doceniony przez Europejską Akademię Filmową film Adrana Panka „Wilkołak“ (2018), który pretenduje razem z „Obywatelem Jonesem“ Agnieszki Holland o tzw. europejskiego Oscara, jeden z najbardziej wyczekiwanych tegorocznych filmów – „Ciemno, prawie noc“ (2019) Borysa Lankosza, czy romantyczna komedia „Całe szczęście“ (2019) Tomasza Koneckiego z Piotrem Adamczykiem w roli głównej.}
W programie głównym Festiwalu nie zabraknie filmów dotyczących historii. Krótko po polskiej premierze, widzowie na Litwie będą mieli okazję obejrzeć pierwszy film fabularny o postaci niejednoznacznie ocenianej na Litwie, ale także i w Polsce, czyli o Józefie Piłsudskim. Postać tę w filmie Michała Rosy „Piłsudski“ (2019) zagrał Borys Szyc, znany litewskiej publiczności z „Zimnej wojny“. Do czasów przed Powstaniem Warszawskim przeniesie widzów film Władysława Pasikowskiego „Kurier“ (2019), opowiadający historię słynnego „Kuriera z Warszawy“ Jana Nowaka-Jeziorańskiego. Tragiczne dzieje Kaszubów opowiada natomiast historyczna epopeja Filipa Bajona „Kamerdyner“ (2018). Reżyser Adam Sikora przeniesie widzów filmu „Autsajder“ (2018) w czasy Polskiej Republiki Ludowej, kiedy to często trzeba było wybierać pomiędzy ideałami a wolnością.
Na młodszych widzów czeka „Dzień czekolady“ (2018) Jacka Bławuta. To pierwszy polski film, który otrzymał nagrodę Krzysztofa Kieślowskiego dla najlepszego scenariusza filmu z Europy Środkowej.
W tym roku program specjalny poświęcony jest zmarłemu w 2018 roku polskiemu reżyserowi filmowemu i teatralnemu Kazimierzowi Kutzowi (1929-2018). Jego filmy nie tylko weszły do klasyki polskiego kina, ale do tej pory nie straciły na oryginalności, aktualności i walorów artystycznych. W programine retrospektywy znalazło się pięć filmów: „Nikt nie woła“ (1960), „Milczenie“ (1963), „Sól ziemi czarnej“ (1969), „Perła w koronie“ (1971) i „Zawrócony“ (1994).
Na Festiwalu będziemy mieli możliwość spotkania się z zaszczytnymi gośćmi. Film „Ułaskawienie“ (2018) zaprezentuje reżyser Jan Jakub Kolski oraz odtwórczyni roli głównej, nagrodzona za główną rolę kobiecą na Festiwalu w Gdyni, Grażyna Błęcka-Kolska. Swój drugi film – „Córkę trenera“ (2018) zaprezentuje przedstawiciel młodego pokolenia polskich twórców Łukasz Grzegorzek. Praktycznie bezpośrednio z Festiwalu w Gdyni do Wilna przyjedzie Michał Rosa, reżyser filmu „Piłsudski“.
Bilety na Festiwal można zakupić w kasach kin Skalvija, Pasaka, Multikino, Romuva, Spindulys lub na portalach Tiketa i/lub bilietai.lt. W Możejkach i Solecznikach filmy będa prezentowane bezpłatnie.
Dokładny program festiwalu: http://www.lenkukinas.lt.

Patronat honorowy nad 19. Festiwalem Filmu Polskiego sprawuje Polski Instytut Sztuki Filmowej. Główni sponsorzy: Orlen Lietuva, Stop Cafe, Polskie Linie Lotnicze LOT.
Partnerzy: Liu Patty cukiernia, Clear Channel Lietuva, Advert LT.
Festiwalowy hotel: Hotel Vilnia.
Partnerzy medialni: LRT, 15min.lt, Žmonės, Kinas, Literatūra ir menas, Kurier Wileński, Radio Znad Wilii, portal ZW.lt i Wilnoteka.lt.