29 styczeń

DYSKUSJA: JAK ROZMAWIAĆ O PAMIĘCI?

Kaip kalbeti apie atminti

DYSKUSJA:  JAK ROZMAWIAĆ O PAMIĘCI?

Z okazji Dnia Pamięci Ofiar Holokaustu, Instytut Polski w Wilnie oraz Żydowska Biblioteka Publiczna w Wilnie zapraszają na dyskusję „Jak rozmawiać o pamięci”, w której udział weźmie Adam Bartosz, wieloletni dyrektor Muzeum Okręgowego w Tarnowie i inicjator wielu przedsięwzięć upamiętniających trudną historię oraz Vytautas Toleikis, pedagog, społecznik, badacz historii wielokulturowej Litwy.

Nauczanie historii Zagłady wymaga ogromnej wrażliwości i głębokiego zrozumienia złożoności tego zjawiska. To nie tylko daty, liczby ofiar, czy nazwy obozów koncentracyjnych. Ważne jest przede wszystkim zadbanie o pamięć ofiar, a jeszcze ważniejsze edukowanie młodych ludzi, aby uczyli się z tragicznej przeszłości, po to, żeby już więcej się nie powtarzała i by wyeliminować i zapobiegać pojawianiu się w dyskusji tzw. „wadliwych kodów pamięci”.

W dzisiejszej rzeczywistości nie jest już aktualny sformułowany w czasach sowieckich „dyskurs zapomnienia“. Dynamika współczesnych społeczeństw skłania nas do zadawania pytań, interesowania się historią i kwestionowania zastałych prawd. Gdzie i jak odnaleźć rzetelne źródła, jakich materiałów i pomocy dydaktycznych używać w rozmowach z młodzieżą na trudne tematy związane z Holokaustem? Jak zapobiegać rodzeniu się wśród nich postaw ksenofobicznych, czy rasistowskich? Podczas dyskusji porozmawiamy także o tym, jak powstaje pamięć zbiorowa, jak się o nią dba w Polsce, na Litwie i innych krajach europejskich?

Dyskusja odbędzie się 29 stycznia o godz. 18.00 w Żydowskiej Bibliotece Publicznej w Wilnie (Al. Giedymina 24, Wilno). Wstęp wolny. Dyskusja odbędzie się w jęz. polskim i litewskim z tłumaczeniem. 

Goście spotkania:

Adam Bartosz – etnolog i muzealnik, wieloletni dyrektor Muzeum Okręgowego w Tarnowie, wybitny znawcą kultury i historii Romów oraz Żydów. Jego działalność na polu historii i kultury zaowocowała ogromnym wzrostem zainteresowania tą tematyką w Polsce. Opublikował kilkadziesiąt artykułów o tematyce żydowskiej, a także publikacje książkowe „Tarnowskie judaica” (1992), „Żydowskim szlakiem po Tarnowie” (2000, 2002). Aktywny członek Stowarzyszenia Romów w Tarnowie, prezes Komitetu Opieki nad Zabytkami Kultury Żydowskiej (od 1990), inicjator i prezes (2005-2009) Stowarzyszenia Muzeów Małopolskich i in. Inicjator i organizator interesujących i wartościowych wydarzeń kulturalnych, artystycznych i promocyjnych, takich jak np. „Międzynarodowy Tabor Pamięci Romów”, „Romskie Dzieci w Muzeum”, „Dni Pamięci Żydów Galicyjskich”. W 2002 r. otrzymał za realizację Taboru Pamięci wyróżnienie Ministra Kultury i Sztuki. 

Vytautas Toleikis – pedagog, działacz kulturalny, eseista, bibliofil, społecznik, badacz i propagator pamięci o historii wielokulturowej Litwy, inicjator wielu projektów poświęconych kulturze i pamięci historycznej, Żydom, Romom i innym narodowościom. Od  2012 r. realizuje projekt edukacyjny „Litwa w Izraelu”, w 2014 r. wspólnie z reżyserem Vaidotasem Reivytisem stworzył film edukacyjny pod tym tytułem. Publikuje na temat relacji litewsko-żydowskich, kulturowego dziedzictwa Żydów na Litwie. Pracuje w Gimnazjum Św. Krzysztofa.

29 styczeń

HISTORIA OCALONEGO Z HOLOKAUSTU ROMSKIEGO CHŁOPCA W KSIĄŻCE „JESTEM KAROL”

Karolis_Ilustracja 1

29 stycznia, w ramach obchodów Międzynarodowego Dnia Pamięci Ofiar Holokaustu, Instytut Polski w Wilnie wraz z Departamentem Mniejszości Narodowych przy Rządzie Republiki Litewskiej zapraszają na prezentację książki Natalii Gancarz „Jestem Karol”.

„Jestem Karol” (w oryg. „Mietek na wojnie”) to napisana przez Natalię Gancarz i zilustrowana przez Dianę Karpowicz książeczka opowiadająca o przeżyciach Romów w niemieckim nazistowskim obozie zagłady Auschwitz-Birkenau widzianych oczami małego chłopca. Jest to historia romskiego chłopca, który najbardziej na świecie chciał przetrwać wojnę. Główny bohater opowiada o tym, co spotyka go każdego dnia – o bólu, rozstaniu, smutku, ale i o tym, że nawet w trudnych warunkach obozu śmierci, dzieci pozostają dziećmi, będą szukały przygód i próbowały się bawić.

„Jestem Karol” jest opowieścią dla dzieci. Często pełną strachu i lęku, ale budzącą jednak nadzieję. Pokazującą przemoc z perspektywy niewinnych ofiar. To książka, która daje do myślenia zarówno dzieciom, jak i dorosłym. Wydanie książki w języku litewskim wsparł Instytut Polski w Wilnie oraz Departament Mniejszości Narodowych przy Rządzie Republiki Litewskiej. Książka będzie dystrybuowana bezpłatnie w szkołach Litwy.

Tzw. obóz rodzinny dla Cyganów (Zigeunerfamilienlager) utworzony w ramach niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego Auschwitz II-Birkenau Niemcy zlikwidowali w nocy z 2 na 3 sierpnia 1944 r. Zamordowano wówczas w komorach gazowych blisko 3 tysiące dzieci, kobiet i mężczyzn. Ogółem w Auschwitz więziono 23 tysięcy Romów deportowanych tam z 14 krajów. Ponad 20 tysięcy z nich zostało zamordowanych lub zmarło od głodu i chorób. Szacuje się, że w czasie II wojny światowej zginęło około 500 tysięcy Romów.

Natalia Gancarz – polska etnolożka, badaczka kultury Romów, pisarka, scenarzystka i projektantka. Absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego w zakresie literatury i sztuki. Sekretarz redakcji pisma „Studia Romologica”, autorka publikacji naukowych, ale także poezji. Jej książka „Smakowanie Podgóry” została uznana za najlepszy debiut podczas XVII Galicyjskiej Jesieni Literackiej w 2007 roku. W 2011 roku wydała abecadło dla romskich dzieci „Romano Abecadło”. Autorka terapeutycznych bajek. Oprócz pisania zajmuje się tworzeniem narzędzi dydaktycznych.

Prezentacja książki odbędzie się 29 stycznia o godz. 12.30 w Departamencie Mniejszości Narodowych przy Rządzie Republiki Litewskiej (Raugyklos g. 25). Książkę przedstawi jej autorka Natalia Gancarz, ilustratorka Diana Karpowicz, znany polski romolog dr Adam Bartosz, jedna z pierwszych na Litwie badaczek kultury Romów Aušra Simoniukštytė. W spotkaniu wezmą także udział dyrektor Departamentu Mniejszości Narodowych Vida Montvydaitė oraz dyrektor Instytutu Polskiego – radca Ambasady RP w Wilnie Marcin Łapczyński.

1 luty

„Piękna i bestia“ – wystawa fotografii Stanisława Ignacego Witkiewicza-Witkacego (1885–1939)

Witkacy

„Piękna i bestia“ -  wystawa fotografii Stanisława Ignacego Witkiewicza-Witkacego (1885–1939)

1 lutego – 17 marca, Galeria Sztuki w Szawlach (ul. Vilniaus 245, Szawle)

Wystawa poświęcona postaci wybitnego polskiego pisarza, malarza, filozofa, dramaturga i fotografa Stanisława Ignacego Witkiewicza. Na wystawie zaprezentowano dziewiętnaście unikatowych zdjęć, przede wszystkim autorstwa Stanisława Ignacego Witkiewicza (są to portrety m.in. siostry Janiny Illukiewicz, pisarza i rysownika Bruno Schulza, pianisty Arthura Rubinsteina (1887–1982), jednego z najsłynniejszych polskich antropologów Bronisława Malinowskiego). Uzupełniają je zdjęcia fotografów tworzących w czasach Witkiewicza (Józefa Głogowskiego, Tadeusza Langiera, Mieczysława Choynowskiego). Rodzice Witkacego urodzili się na Litwie: Stanisław Witkiewicz – w dworku w Poszawszu koło Szawli, Maria Pietrzkiewiczówna – w Tryszkach. Jego ojciec – Stanisław Witkiewicz – to słynny malarz, krytyk sztuki i architekt z przełomu XIX i XX w. Witkacy do dziś pozostaje znaczącą osobowością nie tylko polskiej, ale także światowej kultury. Urodził się w 24 lutego 1885 r. w Warszawie, 18 września 1939 r. popełnił samobójstwo na wieść o wkroczeniu do Polski Armii Czerwonej. Studiował w Krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, brał udział w licznych wystawach, był jednym z najważniejszych ideologów grupy „Formistów“, interesował się estetyką, teorią sztuki, psychoanalizą (najsłynniejsze jego dzieła to „Szkice estetyczne“, „Teatr. Wprowadzenie do Teorii Czystej Formy w teatrze“). Wystawa będzie czynna do 17 marca.

Organizatorzy: Instytut Polski w Wilnie, Litewskie Muzeum Sztuki, Trieste Contemporanea, Artspace, Instytut Francuski na Litwie, Litewski Instytut Badań Kultury, czasopismo „Krantai“, Galeria Sztuki w Szawlach

2 luty

Wystawa fotografii prof. Krzysztofa Hejke „Ostatni bartnicy Europy, których spotkałem” w Mereczu

MERKINE-BITININKAI-14 val.

Wystawa fotografii prof. Krzysztofa Hejke „Ostatni bartnicy Europy, których spotkałem” w Mereczu
2 lutego – 26 marca, Centrum Zwiedzających Dzukijskiego Parku Narodowego w Mereczu (ul. Vilniaus 3, Merkinė)
Otwarcie wystawy: 2 lutego o godz. 14.00

Instytut Polski w Wilnie wraz Dyrekcją Dzukijskiego Parku Narodowego i Państwowego Rezerwatu Przyrodniczego w Čepkeliai oraz Polskim Bractwem Bartniczym serdecznie zapraszają na otwarcie wystawy fotografii prof. Krzysztofa Hejke „Ostatni bartnicy Europy, których spotkałem”. W otwarciu wezmą udział bartnicy z Polskiego Bractwa Bartnego, zaśpiewa młodzieżowy zespół „Kukumbalis”. Wystawa w niezwykle interesujący i przejmujący sposób opowiada o najstarszej formie pszczelarstwa – bartnictwie, polegającym na chowie pszczół w barciach, czyli w wydrążonych pniach drzew. Ekspozycja składa się z wielkoformatowych zdjęć autorstwa Krzysztofa Hejke. Ideą projektu jest ocalenie pamięci o ostatnich tradycyjnych bartnikach, ale także promowanie dokonań młodych adeptów sztuki bartniczej czerpiących od nich wzorce i inspiracje, reaktywujących tak zwane neobartnictwo oraz, tak modne ostatnio, pszczelarstwo miejskie. Prof. Krzysztof Hejke to ceniony polski fotograf, operator, wydawca. Jest wykładowcą Łódzkiej Szkoły Filmowej, podróżnikiem, dokumentalistą wypraw wysokogórskich. Swoje prace prezentował na ponad 140 wystawach indywidualnych w kraju i za granicą. Przez ostatnie kilkanaście lat przemierzał Europę Środkowo-Wschodnią rejestrując ostatnich bartników zamieszkujących Polskę, Litwę, Białoruś oraz Ukrainę. Wystawę można zwiedzać do 26 marca br. Wstęp wolny.

Organizatorzy: Instytut Polski w Wilnie, Polskie Bractwo Bartnicze, Dyrekcja Dzukijskiego Parku Narodowego i Państwowego Rezerwatu Przyrodniczego w Čepkeliai. Patronat honorowy: Ministerstwo Środowiska Republiki Litewskiej

8 luty

POLSKA na Międzynarodowych Targach Edukacji, Wiedzy i Kariery „STUDIJOS 2018” w Wilnie (stoisko nr 3.15)

FB_1920x1080_2

POLSKA na Międzynarodowych Targach Edukacji, Wiedzy i Kariery „STUDIJOS 2018” w Wilnie (stoisko nr 3.15)
8-10 lutego, Litewskie Centrum Wystawowe „Litexpo” (al. Laisvės 5, Wilno)

Jak co roku Instytut Polski w Wilnie wspólnie z Narodową Agencją Wymiany Akademickiej NAWA organizują polskie stoisko narodowe na Międzynarodowych Targach Edukacji, Wiedzy i Kariery „Studijos 2018” w Wilnie. W tym roku motywem przewodnim kampanii promującej polskie szkolnictwo wyższe będzie „Studia w Polsce – sukces w zasięgu ręki”. Na stoisku swoją ofertę zaprezentują, m.in. przedstawiciele Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu oraz Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Udział w targach jest elementem długofalowej kampanii realizowanej przez Instytut Polski w Wilnie, której celem jest promocja polskiej nauki i polskiego szkolnictwa wyższego na Litwie. Tegoroczna kampania, prowadzona także na plakatach na ulicach Wilna oraz w młodzieżowych czasopismach i portalach internetowych, podkreśla nie tylko najwyższy światowy poziom polskich uniwersytetów, ale także geograficzną i kulturową bliskość naszych krajów. Polskie szkoły wyższe oferują ponad 600 kierunków studiów, nie tylko w języku polskim, ale również w języku angielskim i innych językach obcych. Studenci zagraniczni przyjeżdżający do Polski otrzymują atrakcyjne i zróżnicowane możliwości kształcenia, spełniające wysokie europejskie standardy. Mogą studiować medycynę, biotechnologię, projektowanie gier komputerowych, ale także sztukę, ekonomię i mnóstwo innych fascynujących kierunków. Dyplom zdobyty po ukończeniu studiów jest uznawany nie tylko w całej Europie, ale także na świecie. W porównaniu do innych krajów opłaty za studia w Polsce dla studentów z zagranicy są bardzo konkurencyjne, a koszty utrzymania są jedynie ułamkiem tego, co student zagraniczny musiałby wydać w innych krajach europejskich. Targi Edukacji, Wiedzy i Kariery „STUDIJOS 2017” odbędą się w dniach 8-10 lutego w Litewskim Centrum Wystawowym „Litexpo” (al. Laisvės 5, Wilno). Polskie stoisko znajduje się w sali nr 3, stoisko nr 3.15. Inauguracja polskiego stoiska, z udziałem Ambasador RP Urszuli Doroszewskiej oraz Dyrektora Instytutu Polskiego Marcina Łapczyńskiego, odbędzie się w czwartek, 8 lutego o godz. 12.00. 8 lutego (czwartek) o godz. 15.00 w Domu Kultury Polskiej w Wilnie odbędzie się dodatkowe spotkanie dla absolwentów polskich szkół na Litwie  zainteresowanych podjęciem studiów w Polsce.

Organizatorzy: Instytut Polski w Wilnie, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego RP, Narodowa Agencja Wymiany Akademickiej

12 luty

Wystawa „O. Maksymilian Maria Kolbe. 1894-1941”

Kolbe

Wystawa „O. Maksymilian Maria Kolbe. 1894-1941”

12 lutego – 6 marca, Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rudziszkach (ul. Bažnyčios 1)

Wystawa Instytutu Polskiego oraz Instytutu Pamięci Narodowej została przygotowana w oparciu o zasoby ikonograficzne Archiwum OO. Franciszkanów w Niepokalanowie przy współpracy Stowarzyszenia „Rycerstwo Niepokalanej” Archidiecezji Białostockiej. Opowiada ona o tragicznej historii ojca Rajmunda Kolbe (Maksymiliana Marii Kolbe) – franciszkanina, misjonarza, założyciela „Rycerstwa Niepokalanej” oraz budowniczego klasztoru franciszkańskiego w Niepokalanowie. W czasie okupacji niemieckiej działalność klasztoru została zawieszona. Po wielokrotnym aresztowaniu, 28 maja 1941 Kolbe trafił ostatecznie do niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego Auschwitz. W obozie dobrowolnie wybrał męczeńską śmierć głodową w zamian za skazanego współwięźnia Franciszka Gajowniczka. 10 października 1982 roku na placu świętego Piotra w Watykanie Maksymilian Maria Kolbe został ogłoszony przez Papieża Jana Pawła II świętym.

Organizatorzy: Instytut Polski w Wilnie, Oddziałowe Biuro Edukacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej w Białymstoku, Parafia pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rudziszkach

22 luty

Polska na Międzynarodowych Wileńskich Targach Książki „Książki z Polski – zrozumieć świat“

IP_stoisko004

Polska na Międzynarodowych Wileńskich Targach Książki „Książki z Polski – zrozumieć świat“
22-25 lutego, Centrum Wystawowe Litexpo  (al. Laisvės 5, Wilno) – Stoisko Instytutu Polskiego nr 3.13.

Jak każdego roku, Instytut Polski w Wilnie wraz z polskimi i litewskimi partnerami, przygotowuje ciekawą i różnorodną prezentację polskiej literatury na Wileńskich Targach Książki, które odbędą się w dniach 22-25 lutego 2017 roku. Hasłem tegorocznego polskiego stoiska będzie „Książki z Polski  –  zrozumieć świat“. W tym roku Polska, podobnie jak i Litwa, obchodzi 100-lecie odzyskania Niepodległości. Podkreślając wkład pisarzy w jej odzyskanie i budowanie kultury wolnego państwa, Instytut Polski w Wilnie w swojej prezentacji skupi się na prezentacji największych osiągnięć Polski w dziedzinie literatury – polskich laureatów Nagrody Nobla: Czesława Miłosza, Wisławy Szymborskiej, Henryka Sienkiewicza i Władysława Reymonta. Swój dorobek wydawniczy przedstawi jedno z największych polskich wydawnictw „Znak“. Goście Targów będą mogli zapoznać się z działalnością Krakowskiego Biura Festiwalowego, które zaprezentuje Kraków – Miasto Literatury UNESCO – intelektualne i kulturalne centrum Europy. Ofertę wydawniczą dla najmłodszych czytelników, tradycyjnie już na stoisku „Kraina Książki“ zaprezentuje wydawnictwo Warstwy a na stoisku Instytutu gdańskie Wydawnictwo Adamada. Podczas Targów nie zabraknie także spotkań z ciekawymi ludźmi: reżyserem Krzysztofem Zanussi, wydawcą Jerzym Illgiem, pisarką i scenarzystką Joanną Gromek, przedstawicielką Krakowskiego Biura Festiwalowego Urszulą Chwalbą, historykiem prof. Markiem Kornatem oraz dziennikarką Ewą Wołkanowską-Kołodziej. Na swoim stoisku Instytut Polski w Wilnie zaprezentuje również nowości literatury polskiej wydanych w ostatnim czasie w języku litewskim.

Organizator: Instytut Polski w Wilnie
Partnerzy: Instytut Książki, Krakowskie Biuro Festiwalowe, wydawnictwo Znak, wydawnictwo Warstwy, wydawnictwo Adamada, wydawnictwo Mintis, wydawnictwo Związku Pisarzy Litwy, Kraina Książki, Wydawnictwo Terra Publica, Kino pavasaris

25 luty

Wystawa „Oskar Hansen. Otwarta Forma”

Hansen

Wystawa „Oskar Hansen. Otwarta Forma”

Do 25 lutego,  Narodowa Galeria Sztuki  (al. Konstitucijos 22, Wilno)

W ramach litewskiego programu obchodów 100. rocznicy odzyskania przez Polskę Niepodległości, serdecznie napraszamy na wystawę „Oskar Hansen. Otwarta Forma”. Wystawa przedstawia dorobek twórczy Oskara Hansena, jednego z najsłynniejszych polskich architektów. Hansen, choć urodził się w Norwegii, swoją młodość spędził w Wilnie. Zasłynął przede wszystkim jako twórca teorii otwartej formy, która stała się osią jego architektonicznej, artystycznej i pedagogicznej działalności. Teoria Formy Otwartej, ogłoszona przez Oskara Hansena (1922-2005) podczas Międzynarodowego Kongresu Architektury Nowoczesnej CIAM w Otterlo w 1959 roku, zakładała otwarcie architektury na współtworzenie jej przez jej użytkowników. Przeciwstawiając się strukturom, które definiowali jako Formę Zamkniętą – do końca zaprojektowanym, nie pozostawiającym żadnego marginesu dla kreatywności ich użytkowników i stanowiących raczej pomnik wystawiony ich twórcom niż komfortową przestrzeń do życia – Hansenowie proponowali radykalną zmianę sposobu myślenia o roli architekta. Miała ona polegać przede wszystkim na tworzeniu „tła dla zdarzeń”, passe-partout dla codziennego życia. Architektura miała za zadanie eksponować ludzi i bogactwo ich codziennej aktywności w przestrzeni. Skupiona na procesie, wydobywaniu podmiotowości i tworzeniu ram dla indywidualnej ekspresji, stawała się narzędziem, które mogło być używane i przekształcane przez jej użytkowników, i które łatwo dostosowywało się do ich zmiennych potrzeb. Koncepcję Formy Otwartej Oskar Hansen rozwijał w projektach różnej skali: od projektów wystawienniczych, tymczasowych pawilonów i osiedli mieszkaniowych. Współautorką wielu z tych projektów, w szczególności zrealizowanych osiedli mieszkaniowych była jego żona, Zofia. Razem opracowali również Linearny System Ciągły – projekt liniowych miast rozciągających się przez całe terytorium Polski. Wystawa eksponowana w Narodowej Galerii Sztuki w Wilnie przygotowana przez Soledad Gutiérrez, Aleksandrę Kędziorek i Łukasza Rondudę eksponowana była już w Museu d’Art Contemporani de Barcelona MACBA (2014 r.),  Museu de Arte Contemporânea de Serralves w Porto (2015 r.), Szkole Architektury Uniwersytetu Yale  (2016 r.) oraz Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie (2017 r.). Kurator: Aleksandra Kędziorek. Projekt wystawy: Centrala (Małgorzata Kuciewicz, Simone De Iacobis). Współorganizator wystawy: Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Wystawa zorganizowana we współpracy z Instytutem Polskim w Wilnie oraz Instytutem Adama Mickiewicza. Projekt jest częścią wieloletniego programu „Niepodległa” 2017-2021, finansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP. Jest organizowany w ramach obchodów 100. rocznicy odzyskania przez Polskę Niepodległości.

25 luty

Wystawa „Bronisław Piłsudski (1866–1918) – etnograf i muzealnik”

Bronek-Varnasa-maly

Wystawa „Bronisław Piłsudski (1866–1918) – etnograf i muzealnik”
Do 25 lutego 2018 r., Muzeum Pałacu Radziwiłłów (ul. Vilniaus 24, Wilno)

W 2016 roku przypadła 150. rocznica urodzin Bronisława Piłsudskiego, z tej okazji Muzeum Tatrzańskie im. dra Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem przygotowało czasową wystawę poświęconą sylwetce tego niezwykłego człowieka – zesłańca, wybitnego naukowca, badacza i muzealnika. Jej obecna, wileńska edycja, to inicjatywa Instytutu Polskiego w Wilnie oraz efekt współpracy, Litewskiego Muzeum Sztuki oraz Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem. Projekt organizowany jest w ramach obchodów 100-lecia odzyskania przez Polskę Niepodległości.

Bronisław Piłsudski urodził się 2 listopada 1866 roku we dworze w Zułowie, w powiecie święciańskim na Litwie. W 1877 roku rodzina Piłsudskich przeniosła się do Wilna. Za udział w spisku mającym na celu zamach na cara Aleksandra III Bronisław Piłsudski skazany został przez władze rosyjskie w 1887 roku na karę śmierci, zamienioną później na 15 lat katorgi. Przebywając na zesłaniu na Sachalinie – wyspie na Oceanie Spokojnym zwanej Wyspą katorżników – zainteresował się kulturą rdzennej ludności. Jako naukowiec samouk badał życie, język, obyczaje, kulturę duchową i tradycje ginących plemion – Ajnów, Niwchów (Gilaków) i Oroków. Dzięki jego pracy można było stworzyć podstawę ważnych badań etnologicznych i językowych. Po powrocie z zesłania do Polski, przebywając z przerwami w Zakopanem (w latach 1906–1914), zaangażował się w prowadzenie badań nad folklorem Podtatrza. W tym celu w 1911 roku powołał Sekcję Ludoznawczą przy Towarzystwie Tatrzańskim. Wniósł również wkład w rozwój Muzeum Tatrzańskiego im. Dra Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem. Juliusz Zborowski, wieloletni dyrektor tej placówki, widział w Bronisławie Piłsudskim pierwszego na Podhalu nowoczesnego etnografa, wybitnego muzealnika i pioniera badań etnograficznych prowadzonych na Podhalu i dla Podhala. Dorobek naukowy Bronisława Piłsudskiego cenią naukowcy na całym świecie, organizowane były międzynarodowe sesje naukowe poświęcone jego dokonaniom. Od 1998 roku wydawana jest edycja Dzieł zebranych Bronisława Piłsudskiego pod redakcją naukową profesora Alfreda Franciszka Majewicza. Na Sachalinie w Rosji i na Hokkaido w Japonii stanęły upamiętniające go pomniki, a w gmachu Biblioteki Naukowej Polskiej Akademii Umiejętności i Polskiej Akademii Nauk w Krakowie wisi poświęcona mu tablica. Ma również symboliczną mogiłę na Starym Cmentarzu w Zakopanem. Jego grób znajduje się na cmentarzu Montmorency pod Paryżem. Mimo wielkich zasług dla światowej nauki Bronisław Piłsudski znany jest niewielkiemu gronu specjalistów i pasjonatów. W Polsce nazwisko Piłsudski kojarzy się najczęściej z jego młodszym bratem Józefem, pierwszym Marszałkiem Polski.

Organizatorzy: Muzeum Tatrzańskie im. Dra Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem, Litewskie Muzeum Sztuki, Instytut Polski w Wilnie
Partnerzy: Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku, Muzeum Miejskie w Żorach, Biblioteka Polskiej Akademii Umiejętności i Polskiej Akademii Nauk w Krakowie, Telewizja Polska, Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Wilnie, Ambasada Japonii na Litwie
Partnerzy medialni: radio „Znad Wilii“, portale: „ZW.lt“, „Wilnoteka.lt“, dziennik „Kurier Wileński“

28 luty

Wystawa „Kolaże Wisławy Szymborskiej”

11-ak

Wystawa „Kolaże Wisławy Szymborskiej”
26 lutego, godz. 18.00,  Litewska Biblioteka Narodowa im. Martynasa Mažvydasa (al. Giedymina 51, Wilno)

Z okazji Międzynarodowych Wileńskich Targów Książki, Instytut Polski w Wilnie, Instytut Książki w Krakowie, Fundacja Wisławy Szymborskiej oraz Litewska Biblioteka Narodowa im. Mažvydasa zapraszają na otwarcie wystawy „Kolaże Wisławy Szymborskiej”. Wystawa jest okazją do poznania pozapoetyckiej twórczości polskiej Noblistki, która przez wiele lat tworzyła pocztówkowe kolaże, obdarowując nimi swoich przyjaciół przy różnych okazjach. Tworzenie kolaży, czy też, jak sama nazywała je Szymborska, „wyklejanek”, było jednym z jej ulubionych zajęć. Przygotowywała je z ogromną starannością i dbałością o szczegóły. Podobnie jak poezję, wyklejanki charakteryzują trafne puenty i surrealistyczne poczucie humoru. Wyklejanki tworzone przez Wisławę Szymborską stanowią swego rodzaju przypisy do jej literackiej twórczości, dają wgląd w twórczą wyobraźnię poetki, a ponadto oferują rzadką możliwość zaprezentowania Noblistki od innej, mniej znanej strony. Na wystawie eksponowane będą oryginały kolaży. Wystawa będzie czynna w dniach 26 lutego-16 marca 2018 r. Wstęp wolny.

Organizatorzy: Instytut Polski w Wilnie, Instytut Książki w Krakowie, Fundacja Wisławy Szymborskiej, Litewska Biblioteka Narodowa im. Martynasa Mažvydasa